به گزارش فرهنگیان پرس، تالار هنر تهران به زودی میزبان نمایشی خواهد بود که شاید در نگاه نخست، یک تئاتر کودک و نوجوان به نظر برسد، اما در لایههای عمیقتر خود، روایتگر یکی از دردناکترین چالشهای خانوادههای ایرانی در سالهای اخیر است: بیماری آلزایمر و فراموشی سالمندان.
نمایش «بابایی بخند» به کارگردانی علیرضا ملکمحمودی و نویسندگی امینرضا ملکمحمودی، در تالار هنر روی صحنه خواهد رفت. این نمایشنامه پیشتر موفق به کسب مقام دوم بخش نمایشنامهنویسی در جشنواره بینالمللی تئاتر کودک و نوجوان همدان شده است؛ موفقیتی که نشاندهنده کیفیت ادبی و دراماتیک متنی است که حالا قرار است جان بگیرد و با مخاطبانش سخن بگوید.
در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «گلی، دختری نوجوان، متوجه تغییرات رفتاری پدربزرگ خود میشود. او در ابتدا فراموشیهای پدربزرگ را شوخی میپندارد، اما به مرور با واقعیت بیماری او روبهرو میشود و تلاش میکند در کنار خانواده با این شرایط کنار بیاید.» این خط داستانی ساده اما تأثیرگذار، دریچهای است به سوی جهانی که بسیاری از کودکان و نوجوانان امروز ایران، بیآنکه بدانند نامش چیست، در دل خانوادههایشان تجربه میکنند.
علیرضا ملکمحمودی، کارگردان این اثر، از چهرههای جوان و پرانرژی تئاتر کودک و نوجوان است که فعالیت خود را از سال ۱۳۹۷ آغاز کرده و در سالهای اخیر به عنوان دستیار اول و دستیار کارگردان در آثار شاخصی همچون نمایشهای موزیکال «دیو و دلبر» و «شازده کوچولو» در تالار وحدت همکاری داشته است. او پیش از این نیز نمایش نوجوان «غول آرزو» را در سالن هما کارگردانی کرده بود و اکنون با «بابایی بخند»، گامی دیگر به سوی تثبیت جایگاه خود در تئاتر حرفهای ایران برمیدارد.
انتخاب موضوع آلزایمر و فراموشی سالمندان برای یک نمایش کودک و نوجوان، انتخابی شجاعانه و هوشمندانه است. در جامعهای که به سرعت به سمت سالمندی پیش میرود و آمار مبتلایان به بیماریهای زوال عقل روزبهروز افزایش مییابد، کودکان و نوجوانان اغلب در مواجهه با این پدیده، دچار سردرگمی و ترس میشوند. پدربزرگ یا مادربزرگی که دیروز نام نوهاش را به خاطر میسپرد و امروز با چشمانی خیره میپرسد «تو کی هستی؟»، برای یک کودک میتواند تجربهای هولناک باشد. تئاتر، با زبان غیرمستقیم و تأثیرگذار خود، میتواند این تجربه را به درکی همدلانه تبدیل کند.
نگاهی به وضعیت سالمندی در ایران از ابتدای سال ۱۴۰۴ تا خرداد ۱۴۰۵ نشان میدهد که کشور با شتابی بیسابقه به سمت پیر شدن جمعیت پیش میرود. بر اساس آمارهای موجود، تا دو دهه آینده، بخش قابل توجهی از جمعیت ایران را سالمندان تشکیل خواهند داد و بیماریهای مرتبط با کهنسالی از جمله آلزایمر، به یکی از اصلیترین چالشهای نظام سلامت و خانوادههای ایرانی تبدیل خواهد شد. در چنین بستری، نمایش «بابایی بخند» را میتوان یک اقدام فرهنگی پیشدستانه برای آمادهسازی نسل جدید در برابر این واقعیت گریزناپذیر دانست.
جزئیات زمان دقیق اجرا، اسامی بازیگران و سایر عوامل این نمایش هنوز اعلام نشده و بنا به اعلام روابط عمومی تالار هنر، متعاقباً اطلاعرسانی خواهد شد. با این حال، ترکیب تیم خلاق و موفقیت نمایشنامه در جشنواره همدان، نویدبخش اثری قابل تأمل و باکیفیت است.
زیر ذرهبین فرهنگیان پرس
نمایش «بابایی بخند» را باید فراتر از یک تئاتر کودک دید؛ این یک ابزار آموزشی قدرتمند برای نظام تربیتی کشور است. معلمان و مربیان پرورشی میتوانند با بردن دانشآموزان به تماشای این نمایش، باب گفتوگویی صمیمانه درباره سالمندی، بیماری و همدلی با سالمندان را در کلاسهای درس بگشایند. پیشنهاد میشود وزارت آموزش و پرورش، با همکاری تالار هنر، بستهای آموزشی شامل متن نمایشنامه، راهنمای معلم و کاربرگهای دانشآموزی با محوریت «احترام به سالمندان و درک بیماریهای دوره کهنسالی» تدوین و در مدارس توزیع کند. همچنین شایسته است که اجراهای ویژهای برای دانشآموزان با تخفیف گروهی در نظر گرفته شود. تئاتر، تنها سرگرمی نیست؛ بهترین کلاس درس برای آموختن آن دسته از مهارتهای زندگی است که در هیچ کتاب درسی نمیگنجد. «بابایی بخند» میتواند به بچهها یاد بدهد که چگونه با پدربزرگ و مادربزرگی که آرامآرام از یاد میروند، بخندند و دوستشان بدارند، حتی وقتی آنها دیگر نام نوهشان را به خاطر نمیآورند.
