به گزارش فرهنگیان پرس، در استخوان‌های ما سلول‌های ویژه‌ای به نام «استئوبلاست» وجود دارند که بافت استخوان‌های جدید را تشکیل می‌دهند و سلول‌های دیگری به نام «استئوکلاست» که بافت‌های استخوانی قدیمی و آسیب‌دیده را حل می‌کنند. توازن فعالیت این دو نوع سلول، کلید سلامت استخوان‌هاست.
بنابر گزارش ایسنا، معمولاً تا سن ۳۰ سالگی فعالیت استئوبلاست‌ها بیشتر است؛ یعنی بیشتر از آنچه از دست می‌دهیم استخوان جدید می‌سازیم. اما از سن ۳۵ سالگی، فعالیت استئوکلاست‌ها شروع شده و تراکم استخوان کاهش می‌یابد.
این وضعیت در زنان پس از یائسگی تشدید می‌شود، زیرا افت سطح استروژن باعث کاهش تعداد استئوبلاست‌ها و افزایش طول عمر استئوکلاست‌ها می‌شود. استئوپنی (پیش‌پوکی) زمانی پدیدار می‌شود که سطح خاصی از تراکم استخوان از بین رفته باشد و در صورت کاهش بیشتر، به پوکی استخوان تبدیل می‌شود.
پوکی استخوان هیچ علامتی پیش از وقوع ندارد و معمولاً پس از شکستگی تشخیص داده می‌شود. سیگار کشیدن، بیماری تیروئید، دیابت و مصرف استروئیدها خطر تبدیل استئوپنی به پوکی استخوان را افزایش می‌دهند.
برای محافظت از استخوان‌ها، رژیم غذایی غنی از کلسیم (لبنیات، سبزیجات برگ سبز) و دریافت ویتامین دی (نور خورشید یا مکمل) ضروری است. ورزش‌های مقاومتی مانند تمرینات قدرتی، با تحریک استئوبلاست‌ها از پیشرفت پوکی استخوان جلوگیری می‌کنند.
زیر ذره‌بین فرهنگیان پرس
در شرایط جنگ تحمیلی صهیونی-آمریکایی و کمبود مواد لبنی در مناطق جنگی و محروم، بسیاری از فرهنگیان بازنشسته و شاغل (به ویژه بانوان فرهنگی) در معرض خطر بالای پوکی استخوان قرار دارند. استرس مزمن ناشی از بمباران‌ها، کم‌تحرکی اجباری در پناهگاه‌ها و عدم دسترسی به مکمل‌های کلسیم و ویتامین دی، وضعیت را بحرانی‌تر کرده است. وزارت بهداشت باید توزیع رایگان مکمل‌های کلسیم و ویتامین دی را در مناطق جنگی برای فرهنگیان بالای ۴۰ سال اجباری کند. همچنین برنامه ورزش همگانی روزانه در مدارس مناطق جنگی با تأکید بر حرکات مقاومتی و تعادلی طراحی شود.
