به گزارش فرهنگیان پرس، جامعه بازنشستگان فرهنگی کشور که بخش قابل توجهی از آنان تحت پوشش سازمان تأمین اجتماعی هستند، ماههاست در انتظار تعیین تکلیف افزایش مستمری و اجرای کامل متناسبسازی حقوق هستند. در شرایط جنگی و تحریمی کنونی که تورم روزبهروز قدرت خرید خانوارهای فرهنگی را کاهش میدهد، هرگونه تأخیر در افزایش مستمری به معنای فشار مضاعف بر معلمان بازنشسته و خانوادههای آنان است. خبرهای تازه از نشست مسئولان تأمین اجتماعی با نمایندگان بازنشستگان حاکی از آن است که موضوع افزایش حقوق و متناسبسازی به طور جدی در دستور کار قرار گرفته است.
براساس گزارش ایلنا، در نشستی که با حضور اعضای کانون عالی بازنشستگان و کارشناسان سازمان تأمین اجتماعی برگزار شد، مباحث متعددی در ارتباط با افزایش مستمری بازنشستگان در سال جدید و دلایل ضرورت تصویب هرچه سریعتر این افزایش مطرح گردید. بازنشستگان تأکید کردهاند که با توجه به نرخ تورم اعلام شده توسط بانک مرکزی و افزایش هزینههای معیشتی به ویژه در حوزه مسکن، درمان و خوراک، میزان افزایش مستمری مصوب باید به گونهای باشد که قدرت خرید آنان را به سطح سال قبل یا بالاتر بازگرداند.
در ادامه این نشست، درباره فرایندهای مرحله سوم متناسبسازی در سازمان تأمین اجتماعی نیز گفتگو شد. متناسبسازی حقوق بازنشستگان به معنای هماهنگ کردن مستمری بازنشستگان با حقوق کارکنان شاغل مشابه است. مرحله اول و دوم این طرح در سالهای گذشته اجرا شده، اما مرحله سوم آن همچنان در هالهای از ابهام قرار داشت. در این نشست، تصمیم بر آن شد که کمیتههای مشترک با حضور اعضای کانون عالی بازنشستگان و کارشناسان تأمین اجتماعی برگزار شود تا جزئیات اجرایی مرحله سوم متناسبسازی و میزان افزایش مستمری سال جدید را بررسی کنند.
این کمیتهها موظف شدهاند نتایج بررسیهای خود را در جلسه بعدی ارائه دهند تا بر اساس آن، تصمیمات اجرایی نهایی اتخاذ شود. هرچند زمان دقیق جلسه بعدی اعلام نشده، اما انتظار میرود با توجه به حساسیت موضوع و فشار افکار عمومی، این جلسات در کوتاهمدت برگزار شود. بازنشستگان تأمین اجتماعی که سالها در مدارس و دانشگاههای کشور به تعلیم و تربیت نسلها مشغول بودهاند، اکنون در دوران جنگ و بحران اقتصادی چشم به تصمیم مسئولان دوختهاند.
زیر ذرهبین فرهنگیان پرس
وعده متناسبسازی حقوق بازنشستگان تأمین اجتماعی سالهاست که روی زمین مانده است. هر بار که مسئولان از «مرحله سوم» صحبت میکنند، بازنشستگان فرهنگی با امید و ناامیدی توأمان روبرو میشوند. اما واقعیت تلخ این است که بسیاری از معلمان بازنشسته پس از ۳۰ سال خدمت، امروز مستمریای دریافت میکنند که حتی نیمی از حداقل حقوق یک کارمند تازهوارد هم نیست. در شرایطی که ایران در جنگ تحمیلی و فشار حداکثری تحریمها قرار دارد و هزینههای درمان و دارو سر به فلک کشیده، یک معلم بازنشسته چگونه میتواند با مستمری ناچیز خود هزینههای درمان بیماریهای مزمن را بپردازد؟ کانون عالی بازنشستگان باید در کمیتههای مشترک پیش رو، فقط به وعدههای کلی بسنده نکند و جدول دقیق افزایش حقوق ماهانه و برنامه زمانی اجرای مرحله سوم متناسبسازی را به صورت کتبی و با امضای مقامات ارشد تأمین اجتماعی دریافت کند. همچنین فرهنگیان پرس از سازمان برنامه و بودجه میخواهد اعتبار لازم برای افزایش مستمری را در کمترین زمان ممکن تخصیص دهد. تأخیر در این امر، نه فقط ناعدالتی در حق کسانی است که عمر خود را صرف آموزش فرزندان این مرز و بوم کردهاند، بلکه تضعیف روحیه جامعه فرهنگی در بحبوحه جنگ روانی دشمن است. بازنشسته مایوس، نمیتواند الگوی امید برای دانشآموز امروز باشد
