‌صبح قشنگی است و من قرار دارم به کوی مهربانی بروم. در کوچه باد می‌آید، از خانه که دور می‌شوم اولین خیابان را به سمت راست دور می زنم تا برسم به نانوایی که نان مهربانی داد و ستد می‌کند؛ سر در نانوایی تابلویی خودنمایی می‌کند که بر روی آن با خط درشت نوشته شده: «نان با عطر مهربانی»