به گزارش فرهنگیان پرس، هادی احمدی، رئیس انجمن داروسازان ایران، در حاشیه نشست خبری روز داروسازی درباره وضعیت توزیع واکسن آنفلوانزا در کشور اظهار کرد که بهطور متوسط سالانه حدود ۳ میلیون دوز واکسن آنفلوانزا وارد کشور میشود و براساس پیگیریهای انجامشده، قرار بود واکسنها در نیمه نخست شهریور توزیع شوند. او افزود که تاکنون واکسن وارد شبکه توزیع نشده و اطلاعات دقیقی درباره تعداد واکسنهای تأمینشده و مبدأ آنها در اختیار نیست.
احمدی با تأکید بر اهمیت زمان تزریق واکسن آنفلوانزا گفت که اکنون زمان مناسب واکسیناسیون است و واکسن باید در شهریور و نیمه نخست مهرماه تزریق شود و نباید این زمان طلایی را از دست داد.
بر اساس گزارشها، در سال ۱۴۰۴ مجموعاً حدود ۳ میلیون و ۵۰۰ هزار دوز واکسن چهارظرفیتی آنفلوانزا برای کشور تأمین شده است. از این مقدار، یک میلیون دوز برای تزریق رایگان به گروههای هدف از جمله مادران باردار، سالمندان و کادر درمان اختصاص یافته و مابقی برای عرضه در داروخانهها توزیع خواهد شد. رئیس سازمان غذا و دارو در سال ۱۴۰۴ اعلام کرده بود که واکسنهای وارداتی در سه یا چهار محموله وارد کشور میشود و تمام محمولهها تا پایان مهرماه و نهایتاً نیمه اول آبانماه تأمین و در داروخانهها توزیع خواهد شد.
با این حال، گزارشهای میدانی از اوایل پاییز ۱۴۰۴ حاکی از آن بود که داروخانهها با کمبود شدید واکسن مواجه هستند و مردم در صفهای طولانی برای تهیه آن انتظار میکشیدند. در آن زمان، سخنگوی سازمان غذا و دارو اعلام کرد که تاکنون حدود یک میلیون و ۵۰۰ هزار دوز واکسن از مجموع سه و نیم میلیون دوز برنامهریزیشده وارد کشور شده، اما به دلیل تقاضای بالا، همه متقاضیان موفق به دریافت واکسن نشدهاند. بسیاری از داروخانههای تهران در آن ایام اعلام کردند که واکسن موجود نیست و مشخص نیست چه زمانی به دستشان میرسد.
یکی از مهمترین تغییرات امسال، افزایش چشمگیر قیمت واکسن آنفلوانزا است. به دلیل حذف ارز ترجیحی و تأمین واکسن با ارز آزاد، قیمت هر دوز واکسن به حدود ۹۱۷ تا ۹۲۰ هزار تومان رسیده است. این قیمت نسبت به سال گذشته که واکسنهای وارداتی حدود ۳۰۰ هزار تومان بود، حدود ۲.۵ برابر افزایش یافته است. رئیس سازمان غذا و دارو در سال ۱۴۰۴ تأکید کرده بود که با توجه به وجود داروهای مهمتر که باید ارز ترجیحی به آنها اختصاص داده شود، ارز ترجیحی از واکسن آنفلوانزا حذف شده است.
گفتنی است موضوع کمبود واکسن آنفلوانزا در سالهای گذشته نیز تکرار شده بود. در سال ۱۴۰۳، ایران با کمبود واکسن آنفلوانزا مواجه بود و بسیاری از افراد نیازمند در گروههای پرخطر با مشکلات جدی در تهیه آن روبرو شدند. با وجود تأکید مسئولان بر تأمین ۳.۵ میلیون دوز واکسن در سال ۱۴۰۴، گزارشهای میدانی نشان داد که توزیع با تأخیر و به صورت ناقص انجام شده است. همچنین بر اساس آمارهای اعلامشده، در سال ۱۴۰۴ تنها نزدیک به ۳۰ درصد سالمندان، شش درصد زنان باردار و ۶۰ درصد کادر درمان موفق به دریافت واکسن شدهاند.
زیر ذره بین فرهنگیان پرس
تأخیر در توزیع واکسن آنفلوانزا در حالی رخ میدهد که مسئولان بارها بر اهمیت زمانبندی دقیق برای واکسیناسیون تأکید کردهاند. هادی احمدی، رئیس انجمن داروسازان ایران، به درستی هشدار داده است که نباید زمان طلایی تزریق واکسن را از دست داد. اما پرسش اساسی اینجاست که چرا با وجود برنامهریزیهای انجامشده و اعلام تأمین ۳.۵ میلیون دوز واکسن، همچنان شاهد تأخیر در توزیع و کمبود در داروخانهها هستیم؟ این الگوی تکراری در سالهای گذشته نشان میدهد که نظام تأمین و توزیع واکسنهای فصلی با چالشهای ساختاری مواجه است. از یک سو، تغییر سیاست ارزی و حذف ارز ترجیحی، قیمت واکسن را تا مرز یک میلیون تومان افزایش داده و آن را از دسترس بسیاری از خانوادهها به ویژه در شرایط اقتصادی کنونی خارج کرده است. از سوی دیگر، تأخیر در ورود محمولهها به شبکه توزیع، باعث شده است که گروههای پرخطر مانند سالمندان، کودکان و بیماران مزمن در معرض خطر جدی قرار گیرند. اگر قرار است هر سال شاهد این چالش باشیم، ضروری است وزارت بهداشت با برنامهریزی دقیقتر و زمانبندی منظم، فرآیند تأمین و توزیع واکسن را از ماههای قبل آغاز کند تا دیگر شاهد از دست رفتن زمان طلایی واکسیناسیون و سرگردانی مردم در داروخانهها نباشیم.
