تربیت بدنی علاوه بر اینکه به عنوان یکی از ساختهای تربیت شناخته میشود با این حال محلی برای انتقال مفاهیم تمام ابعاد تربیتی است اما بیشتر مدارس با کمبود امکانات ورزشی مواجهاند.
فرهنگیان پرس/ ساناز باقری: در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش جایگاه ویژه ای برای ورزش دانش آموزی در نظر گرفته شده است اما به نظر میرسد تحقق همه بندهای آن نیازمند زیرساخت های فراوانی است.
تربیت بدنی یکی از ابعاد و ساحتهای تربیتی مورد توجه در سند تحول است؛ با این حال در سند قید شده است که توجه به ورزش باید در هر پنج ساحت تعلیم و تربیت اعتقادی، عبادی و اخلاقی، تعلیم و تربیت زیباشناختی و هنری، تعلیم و تربیت اقتصادی و حرفهای و تعلیم و تربیت علمی و فناورانه باشد.
یعنی ورزش به عنوان یک قالب برای توجه به تمامی ساحتهای تربیتی شناخته شده است.
همچنین در نظام آموزشی بارها به ساحت تربیت زیستی و بدنی به عنوان ششمین ساحت در سند تحول اشاره شده است.
همچنین در بخش دیگری از سند تحول، هدف از نگارش این سند، پرورش تربیت یافتگانی معرفی شده است که با ورزش و تفریحات سالم فردی و گروهی، به نیازهای جسمی و روانی خود و جامعه بر اساس اصول برگرفته از نظام معیار اسلامی، پاسخ میدهند.
با این وجود کمتر از معلمان تربیت بدنی انتظار میرود ابعاد سند تحول را برای دانش آموزان تبیین کنند در حالی که زنگ ورزش همیشه یکی از شیرینترین ساعتهای حضور در مدارس برای دانش آموزان است.
همچنین اگر قرار است در مورد هر مطلب تربیتی با دانش آموزان صحبت شود؛ زنگ ورزش از زمانهای مناسب برای این امر است.
زنگهای ورزش از زمانهای استثنایی برای ارتباط نزدیک با هر یک از دانش آموزان است. دانش آموز شیطنت میکند بی نظمی میکند؛ اما اگر ارتباط مؤثر بین دانش آموز و معلم شکل بگیرد؛ کودک وارد مسیر تعلیم و تربیت میشود؛ معلم هم از کارش خسته نمیشود و لذت میبرد.
در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، ارتباطی که دانش آموز با خودش و با جهان پیرامون خود دارد مورد توجه قرار گرفته است.
با این وجود مدارس دولتی عمدتاً با کمبود امکانات ورزشی مواجه هستند و مشکلات مالی دارند؛ لذا مدیر مجبور میشود از طریق مشارکتهای مردمی هزینههای ضروری مدرسه را تأمین کند.
اگر امکانات بیشتر شود معلمان می توانند راحت تر در کلاسهای تربیت بدنی به اهداف سند تحول بپردازند.
