دور دوم کارگاههای تولید تئاتر خیابانی «افق مقاومت» همزمان در چهار استان آذربایجان شرقی، اردبیل، گیلان و همدان در حال برگزاری است. این کارگاهها با یادبود شهدای شاخص هر استان همراه شده و هنرمندان را برای تولید آثار نمایشی در شرایط آتشبس کنونی آماده میکند.
به گزارش فرهنگیان پرس، دور دوم کارگاههای تولید تئاتر خیابانی بخش «افق مقاومت» بیستمین جشنواره بینالمللی تئاتر مقاومت، هماکنون در چهار استان آذربایجان شرقی، اردبیل، گیلان و همدان در حال برگزاری است و به زودی به کار خود پایان خواهد داد . این کارگاهها که با هدف آموزش مبانی عملی و آمادهسازی هنرمندان برای تولید آثار تئاتر خیابانی طراحی شدهاند، همزمان با یادبود شهدا و هنرمندان شهید هر استان همراه شدهاند.
بر اساس گزارش ستاد خبری جشنواره، کارگاه تبریز به یادبود شهید «مهدی باکری» با تدریس مهدی صالحیار برگزار شده است. در اردبیل نیز این کارگاه به یادبود شهید «داور یسری» و با حضور غریب منوچهری به عنوان مدرس برپا شده است. استان گیلان نیز میزبان کارگاهی در شهر لاهیجان به یاد هنرمند شهید «ابراهیم دلال خوش» است که بهمن صادق حسنی تدریس آن را بر عهده دارد. همچنین در استان همدان، کارگاه تولید تئاتر خیابانی در شهر ملایر همراه با یادبود شهید «مجید مریوند» آغاز شده و مهدی حبیبی به عنوان مدرس فعالیت میکند.
تداوم کارگاهها از زمستان ۱۴۰۴ تا بهار ۱۴۰۵گفتنی است کارگاههای تولید تئاتر خیابانی بخش «افق مقاومت» از زمستان ۱۴۰۴ آغاز شدهاند و ادامه روند برگزاری آنها در بهار ۱۴۰۵ در استانهای مختلف کشور انجام میشود. در دور اول این کارگاهها، ۱۱ استان کشور شامل قزوین، البرز، آذربایجان غربی، لرستان، خراسان شمالی، خراسان رضوی، کرمان، فارس، خوزستان، سمنان و اصفهان میزبان شرکتکنندگان بودند . اکنون در دور دوم، چهار استان جدید به جمع میزبانان پیوستهاند و برنامه برگزاری کارگاه در سایر استانها نیز ادامه خواهد یافت.
بیستمین جشنواره بینالمللی تئاتر مقاومت با شعار «ایران، صحنه جاودان مقاومت» به دبیری محمد کاظمتبار و توسط انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس بنیاد فرهنگی روایت فتح از نیمه دوم سال ۱۴۰۴ آغاز شده و تا پاییز سال ۱۴۰۵ در سراسر کشور ادامه دارد . این جشنواره در شش بخش اصلی شامل مسابقه نمایشنامهنویسی، تئاتر صحنهای، سردار آسمانی (تئاتر خیابانی)، سمینار علمی-پژوهشی، افق مقاومت (کارگاههای آموزشی) و ملل برگزار میشود .
جشنواره در شرایط آتشبس ناپایداراین رویداد هنری در شرایطی برگزار میشود که ایران در آتشبس موقت با آمریکا و اسرائیل به سر میبرد. بر اساس توافقی که در ۸ آوریل ۲۰۲۶ (۱۹ فروردین ۱۴۰۵) با میانجیگری پاکستان حاصل شد، طرفین بر سر یک آتشبس دو هفتهای به توافق رسیدند که بعداً تمدید شد . با این حال، این آتشبس بارها نقض شده است. تنها در تاریخ ۱۱ خرداد ۱۴۰۵ (امروز)، گزارشهایی از حمله موشکی ایران به پایگاه آمریکا در کویت در پاسخ به تجاوز آمریکا به جزیره سیریک منتشر شده است . این نشان میدهد که وضعیت همچنان شکننده و ناپایدار است و «جنگ رمضان» که در فوریه-مارس ۲۰۲۶ رخ داد، هنوز به طور کامل پایان نیافته است .
در فراخوان این دوره از جشنواره، ضمن تأکید بر خلق آثار هنری با الهام گرفتن از جنگ تحمیلی ۱۲ روزه با آمریکا و رژیم صهیونیستی، موضوعات دیگری نظیر نقش شهدا و رزمندگان انقلاب اسلامی، دفاع مقدس، محور مقاومت، شهدای هستهای، حماسههای مردم فلسطین و غزه و نقش زنان در مقاومت نیز در زمره محورهای اصلی قرار گرفته است . بخش «افق مقاومت» بهطور ویژه به کارگاههای آموزشی در سراسر استانها در حوزههای نمایشنامهنویسی و تئاتر خیابانی اختصاص دارد .
زیر ذره بین فرهنگیان پرس
برگزاری کارگاههای تولید تئاتر خیابانی با یادبود شهدا در شرایط جنگی و آتشبس ناپایدار، اقدامی ارزشمند اما نیازمند آسیبشناسی دقیق است. نخستین مسئله، فاصله بین آموزش و تولید اثر فاخر است. تجربه سالهای گذشته نشان داده که صرف برگزاری کارگاههای کوتاهمدت، بدون حمایت مستمر از هنرمندان برای تولید و اجرای عمومی آثار، نمیتواند به نتایج پایدار منجر شود. بسیاری از هنرمندان مستعد پس از پایان کارگاهها، به دلیل نبود بودجه و بستر اجرایی، نمیتوانند آموختههای خود را به صحنه ببرند.
دومین مسئله، مخاطب شناسی در شرایط جنگی است. تئاتر خیابانی به دلیل دسترسی آسان و هزینه کمتر، ظرفیت بالایی برای ارتباط با مردم در شرایط بحرانی دارد. اما پرسش اینجاست: آیا آثاری که در این کارگاهها تولید میشوند، واقعاً به زبان مردم عادی و دغدغههای روز آنها نزدیک است؟ یا صرفاً به بازتولید شعارهای تکراری و کلیشههای نمایشی بسنده میکنند؟ در شرایطی که بخش قابلتوجهی از جامعه با مشکلات معیشتی، ناامنی و آثار روانی جنگ دستوپنجه نرم میکند، تئاتر مقاومت باید بتواند امیدآفرینی کند، نه فرار از واقعیت.
سوم و مهمتر، ضرورت پیوند تئاتر مقاومت با نظام آموزشی و پرورشی است. معلمان و فرهنگیان میتوانند پل ارتباطی میان هنرمندان تئاتر و نسل نوجوان و جوان باشند. پیشنهاد میشود جشنواره تئاتر مقاومت، بخش ویژهای برای مدارس و دانشگاهها در نظر بگیرد و با همکاری آموزش و پرورش، اجرای عمومی آثار برگزیده را در فضاهای آموزشی تدارک ببیند. این اقدام ضمن آشنایی دانشآموزان با مفاهیم مقاومت به زبان هنر، به رشد مخاطبان حرفهای تئاتر در بلندمدت نیز کمک خواهد کرد. تنها در این صورت است که تئاتر مقاومت از حصار سالنهای نمایش و کارگاههای محدود خارج میشود و به متن زندگی مردم راه مییابد.
