به گزارش فرهنگیان پرس، دکتر فرشید عابدی، استاد و متخصص بیماریهای عفونی بیمارستان ولیعصر (ع) و عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، همزمان با ۲۴ آوریل (چهارم اردیبهشت) و روز جهانی مننژیت، به تشریح علائم، راهکارهای پیشگیری و اهمیت تشخیص زودهنگام این بیماری پرداخت.
بنابر گزارش ایسنا، عابدی با اشاره به اهمیت آگاهی عمومی درباره این بیماری اظهار کرد: «مننژیت به التهاب پردههای محافظ مغز و نخاع گفته میشود که میتواند منشأ عفونی یا غیرعفونی داشته باشد و در صورت عدم درمان بهموقع، با خطر بالای مرگ و عوارض طولانیمدت همراه است.»
مننژیت؛ تهدیدی جدی اما قابل پیشگیری
عابدی مننژیت را یکی از تهدیدهای مهم سلامت در جهان دانست و افزود: «این بیماری میتواند توسط باکتریها، ویروسها، قارچها و انگلها ایجاد شود. مننژیت باکتریایی جدیترین نوع این بیماری است و در صورت تأخیر در درمان میتواند پیامدهای جبرانناپذیری از جمله کمشنوایی، آسیب مغزی و حتی مرگ به دنبال داشته باشد.»
علائم هشداردهنده را جدی بگیریم
این متخصص بیماریهای عفونی، علائم شایع مننژیت را به این شرح برشمرد:
· تب
· سفتی گردن (مهمترین علامت)
· سردرد شدید
· گیجی یا کاهش سطح هوشیاری· حساسیت به نور· تهوع و استفراغ
او افزود: «بروز تشنج، کما یا بثورات پوستی که با فشار محو نمیشود، از علائم خطر محسوب میشود و نیاز به مراجعه فوری به مراکز درمانی دارد.»
سه اصل اساسی در مقابله با مننژیت
دکتر عابدی راهکار مقابله با مننژیت را در سه محور «آگاهی، پیشگیری و اقدام سریع» خلاصه کرد:
۱. واکسیناسیون: مؤثرترین راه پیشگیری از انواع شایع مننژیت باکتریایی با تزریق واکسن مننگوکوک، پنوموکوک و هموفیلوس آنفلوانزا نوع B
۲. رعایت بهداشت فردی: شستوشوی مکرر دستها و پرهیز از تماس نزدیک با فرد مبتلا
۳. تشخیص و درمان سریع: مننژیت دارای «ساعت طلایی درمان» است و شروع سریع درمان، بهویژه در ۲۴ ساعت نخست، نقش تعیینکنندهای در کاهش مرگومیر و عوارض دارد.
زیر ذرهبین فرهنگیان پرس
در کشوری که مدارس کانون اصلی تجمع دانشآموزان هستند، آگاهی معلمان و والدین از علائم و راهکارهای پیشگیری از مننژیت، یک ضرورت انکارناپذیر است. جالب است که بسیاری از ما سردرد شدید دانشآموزمان را صرفاً به خاطر کمخوابی یا استرس امتحان میدانیم، در حالی که میتواند زنگ خطری برای بیماری کشندهای مثل مننژیت باشد. با وجود تأکید متخصصان بر «ساعت طلایی» ۲۴ ساعته، هنوز آگاهی عمومی درباره علائم هشداردهنده (بهویژه سفتی گردن و بثورات پوستی غیر قابل محو) در سطح مطلوبی نیست. به نظر میرسد وزارت آموزش و پرورش باید برنامه منظمی برای برگزاری کارگاههای آگاهیبخشی مننژیت برای معلمان و والدین در نظر بگیرد. آیا کارنامه سلامت دانشآموزان ما جای خالی این آموزشهای حیاتی را پر میکند؟
