آمار تکان‌دهنده بهزیستی از بی‌سوادی ۳۰ درصدی زنان سرپرست خانوار تحت پوشش؛ فقر و مسئولیت چندگانه، مهمترین موانع سوادآموزی اعلام شد.

به گزارش فرهنگیان پرس، مدیرکل دفتر توانمندسازی زنان و خانواده سازمان بهزیستی کشور از بی‌سوادی ۸۸ هزار و ۱۰۸ زن سرپرست خانوار تحت پوشش این سازمان خبر داد و گفت: این رقم معادل ۳۰ درصد از کل زنان سرپرست خانوار تحت پوشش بهزیستی است که در سال‌های اخیر تقریباً ثابت مانده است.

 

بنابر گزارش خبرگزاری ایرنا، مریم خاک‌رنگین با بیان اینکه این آمار نشان‌دهنده عدم وجود برنامه‌ای خاص و هدفمند در حوزه سوادآموزی زنان سرپرست خانوار بوده است، تصریح کرد: با امضای تفاهم‌نامه همکاری با سازمان نهضت سوادآموزی، برنامه جدیدی برای سوادآموزی این گروه هدف در دست اجرا داریم.

 

وی با تأکید بر اینکه بیشتر زنان بی‌سواد در دهک‌های پایین اقتصادی جامعه قرار دارند، اظهار داشت: بسیاری از این زنان از ابتدا با وضعیت بی‌سوادی وارد چرخه حمایتی سازمان می‌شوند و این مسیر، دشوار و زمان‌بر خواهد بود.

 

سواد؛ کلید رهایی از چرخه فقر

 

مدیرکل دفتر توانمندسازی زنان و خانواده سازمان بهزیستی با اشاره به اهمیت سواد در ارتقای کیفیت زندگی زنان سرپرست خانوار گفت: سوادآموزی به‌ویژه در سطح سواد پایه، ارتباط مستقیم با یادگیری زنان در سایر حوزه‌ها دارد. یک زن باسواد مادر بهتری است، در مهارت‌های فنی و حرفه‌ای سریع‌تر رشد می‌کند و نظارت مؤثرتری بر تحصیل و رفتار فرزندان خود خواهد داشت.

 

خاک‌رنگین با ارائه نمونه‌ای عینی از تأثیر سواد بر شاخص‌های سلامت افزود: پژوهش‌ها نشان می‌دهد حتی در شرایط اقتصادی و اجتماعی یکسان، میزان مرگ و میر کودکان زیر ۵ سال در خانواده‌های با مادران باسواد به طور معناداری کمتر است. این امر نشان می‌دهد که سواد، مؤلفه‌ای اثرگذار در افزایش توانایی، مهارت و قدرت چانه‌زنی زنان است.

 

راهکارهای عملیاتی برای مقابله با بی‌سوادی

 

مدیرکل دفتر توانمندسازی زنان و خانواده سازمان بهزیستی در بخش دیگری از سخنان خود به چالش‌های پیش روی سوادآموزی زنان سرپرست خانوار اشاره کرد و گفت: واقعیت این است که برنامه سوادآموزی اگر صرفاً به آموزش خواندن و نوشتن محدود شود، اثر پایداری در توانمندسازی زنان نخواهد داشت.

 

وی افزود: ما نیازمند یک رویکرد مرحله‌ای هستیم که سواد پایه را به مهارت‌های اقتصادی و اجتماعی پیوند دهد تا زنان بتوانند از آموخته‌های خود برای بهبود معیشت و تربیت فرزندان استفاده کنند.

 

خاک‌رنگین در پایان خاطرنشان کرد: باید نظام انگیزشی و حمایتی برای حضور این زنان در کلاس‌ها طراحی شود. حمایت‌هایی مانند کمک‌هزینه رفت‌وآمد، مراقبت از کودک در محل آموزش و اعطای گواهی مهارتی قابل استفاده در اشتغال، می‌تواند مشارکت آن‌ها را افزایش دهد.