سخنگوی وزارت آموزش و پرورش با تأکید بر برگزاری حضوری کلاس‌های درس در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۶، اعلام کرد که تاکنون هیچ تصمیمی برای آموزش مجازی در مهرماه اتخاذ نشده است. علی فرهادی همچنین از برگزاری آزمون‌های نهایی روز سه‌شنبه در سراسر کشور به جز استان هرمزگان خبر داد و گفت که دانش‌آموزان باید آمادگی لازم برای شرکت در این آزمون‌ها را داشته باشند.

به گزارش فرهنگیان پرس، علی فرهادی، سخنگوی وزارت آموزش و پرورش، روز دوشنبه در گفت‌وگو با یکی از خبرگزاری‌ها، درباره احتمال غیرحضوری شدن مدارس در سال تحصیلی آینده با توجه به شرایط جنگی کشور، اظهار کرد که مهم‌ترین برنامه آموزش و پرورش، برگزاری کلاس‌های درس به صورت حضوری است، چراکه اساس کار این نهاد، آموزش حضوری برای دانش‌آموزان محسوب می‌شود.

او ادامه داد: «در خصوص آموزش مجازی، چنانچه ناچار باشیم این شیوه اجرا خواهد شد و تا این لحظه چنین رویکردی را در مهر ماه ۱۴۰۵ نخواهیم داشت و آموزش به صورت حضوری خواهد بود.» فرهادی با این اطمینان‌بخشی، نگرانی خانواده‌ها و فرهنگیان را درباره تداوم آموزش‌های غیرحضوری در سال تحصیلی جدید مرتفع کرد.

سخنگوی وزارت آموزش و پرورش درباره برگزاری آزمون‌های نهایی مدارس نیز تصریح کرد که آزمون نهایی برای پایه‌های یازدهم و دوازدهم در روز سه‌شنبه ۳۰ تیرماه در همه استان‌های کشور به جز هرمزگان برگزار خواهد شد. او افزود که تمامی آزمون‌های مربوط به دانش‌آموزان برای حضور در مقاطع بالاتر نیز بر اساس قانون برگزار می‌شود و دانش‌آموزان باید آمادگی لازم برای این آزمون‌ها را داشته باشند.

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که پیش‌تر فرهادی در برنامه گفتگوی ویژه خبری از تعویق آزمون‌های نهایی در چهار استان جنوبی خبر داده بود و اکنون با کاهش تنش‌های نظامی و فراهم شدن نسبی شرایط، تنها استان هرمزگان از این قاعده مستثنا شده است.

 

زیر ذره بین فرهنگیان پرس

در یک سال اخیر و از ابتدای سال ۱۴۰۴ تاکنون، بحث آموزش حضوری در برابر مجازی، یکی از چالش‌برانگیزترین موضوعات نظام تعلیم و تربیت بوده است. تجربه آموزش مجازی در دوران کرونا و سپس در شرایط جنگ تحمیلی اخیر، نشان داد که هرچند فناوری می‌تواند جایگزین مناسبی باشد، اما هرگز نمی‌تواند جای تعامل چهره‌به‌چهره معلم و دانش‌آموز را بگیرد. پژوهش‌های میدانی وزارت آموزش و پرورش نشان می‌دهد که افت تحصیلی در دوره‌های آموزش مجازی به مراتب بیشتر از آموزش حضوری بوده است. با توجه به اینکه ایران در آتش‌بس موقت پس از جنگ تحمیلی به سر می‌برد، اصرار بر آموزش حضوری یک ضرورت تربیتی و روانشناختی است. با این حال، آنچه نباید نادیده گرفته شود، آمادگی زیرساخت‌های آموزشی برای شرایط اضطراری است. آیا مدارس کشور برای سناریوی بازگشت ناگهانی به آموزش مجازی، برنامه پشتیبان دارند؟ آیا معلمان برای تدریس در فضای مجازی توانمند شده‌اند و آیا سامانه‌های «شاد» و «مدرسه یار» ظرفیت پشتیبانی از ۱۶ میلیون دانش‌آموز را دارند؟ در شرایط فعلی که آرامش نسبی برقرار است، بهترین فرصت برای تقویت زیرساخت‌های آموزش ترکیبی (حضوری و مجازی) است تا نظام تعلیم و تربیت در برابر هرگونه شوک آینده، تاب‌آوری لازم را داشته باشد. این رویکرد، نه تنها از سرمایه‌های انسانی کشور در شرایط بحران محافظت می‌کند، بلکه یکی از مؤلفه‌های اصلی «امنیت ملی» در دوران جنگ روایت‌ها نیز محسوب می‌شود.