پژوهشگران دانشگاه تهران در کشفی نویدبخش، ارتباط محافظتی جدیدی بین آهن خون و انسولین شناسایی کرده‌اند که می‌تواند راهی برای جلوگیری از آسیب به لوزالمعده در دیابت نوع ۲ باشد.

به گزارش فرهنگیان پرس، محققان دانشگاه تهران با تحقیقاتی تازه، افق‌های جدیدی برای درک و مقابله با دیابت نوع ۲ گشوده‌اند.

بر اساس این پژوهش، تشکیل یک کمپلکس پایدار بین آهن فعال در خون و انسولین، می‌تواند سلول‌های تولیدکننده انسولین را از آسیب محافظت کند.

براساس گزارش گروه علمی ایرنا از دانشگاه تهران، این مطالعه که در مرکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک انجام شده، نشان می‌دهد انسولین به عنوان یک گیرنده قوی برای آهن فعال عمل کرده و با تشکیل یک کمپلکس پایدار، فعالیت مخرب اکسایشی آهن را به یک فعالیت آنتی‌اکسیدانی مفید تبدیل می‌کند.

این تغییر منجر به کاهش تولید رادیکال‌های آزاد و در نتیجه محافظت از سلول‌های پانکراس در برابر آسیب‌های ناشی از استرس اکسایشی می‌شود که از عوامل کلیدی در پیشرفت دیابت نوع ۲ است.

این پژوهش همچنین اثر تنظیم‌گر میدان مغناطیسی ثابت بر پایداری و ساختار این کمپلکس و در نتیجه بر عملکرد انسولین را آشکار ساخته است. این یافته می‌تواند راه را برای ابداع درمان‌های نوین بیومغناطیسی هموار کند.

این مطالعه به عنوان پایان‌نامه کارشناسی ارشد محمدحسین خدابنده‌لو و با راهنمایی علی‌اکبر موسوی موحدی، استاد ممتاز بیوفیزیک دانشگاه تهران انجام شده است.

 

از آزمایشگاه تا داروخانه؛ مسیر طولانی پیش رو

این کشف باارزش علمی، در مرحله تحقیقات پایه قرار دارد و تا تبدیل شدن به یک روش درمانی یا داروی قابل دسترس برای بیماران، نیازمند سال‌ها تحقیق تکمیلی، آزمایش‌های بالینی و سرمایه‌گذاری است.

با این حال، گشایش یک مسیر جدید مولکولی برای مقابله با دیابت، به خودی خود دستاوردی بزرگ محسوب می‌شود.

 

زیر ذره‌بین فرهنگیان پرس

این کشف علمی که حاصل تلاش محققان داخلی در یکی از دانشگاه‌های برتر کشور است، یادآور اهمیت حیاتی سرمایه‌گذاری بلندمدت و بی‌حاشیه بر پژوهش‌های بنیادی است.

در شرایطی که اغلب اخبار حوزه علم با چالش‌های مالی و فرار مغزها گره خورده، انتشار چنین دستاوردهایی می‌تواند امید را به جامعه علمی و عمومی بازگرداند.

نکته حائز اهمیت، چندرشته‌ای بودن این پژوهش (بیوفیزیک، زیست‌شناسی مولکولی، پزشکی) است که نشان می‌دهد حل معضلات پیچیده‌ای مانند دیابت، تنها با همگرایی تخصص‌های مختلف ممکن است.

با این حال، جامعه و به‌ویژه بیماران دیابتی باید بدانند که فاصله بین یک «کشف آزمایشگاهی» تا «درمان مطمئن» فاصله‌ای طولانی و پرمخاطره است و نباید انتظارات زودهنگام و غیرواقع‌بینانه شکل گیرد.

وظیفه نهادهای متولی، حمایت همه‌جانبه برای ادامه این مسیر پژوهشی و تبدیل این دستاورد به ثروت و سلامت ملی است.

قدردانی از پژوهشگران این عرصه، تشویق دانش‌آموزان مستعد به تحصیل در رشته‌های علوم پایه و تجربی، و فرهنگ‌سازی برای درک ارزش علم ناب، از جمله پیام‌های مهم این خبر برای جامعه فرهنگیان و خانواده‌هاست.