دبیرکل شورای عالی آموزش‌وپرورش از بازطراحی دوره دوم متوسطه با هدف ایجاد پیوستگی میان مدرسه و دانشگاه خبر داد و تأکید کرد که مسیرهای آموزشی ویژه برای دانش‌آموزان مستعد در رشته‌های علوم پایه، ریاضی و حوزه‌های مهارتی طراحی می‌شود. او با اشاره به نقش درس‌پژوهی در ارتقای کیفیت آموزش، از مشارکت گسترده معلمان در این جریان اثرگذار سخن گفت و بر حمایت از مدارس معارف و مدارس ماندگار تأکید کرد. امانی طهرانی همچنین از اجرای سیاست کاهش تنوع مدارس و اصلاح آیین‌نامه هیأت امنای مدارس با هدف تحقق عدالت آموزشی و تقویت مشارکت مردمی خبر داد.
به گزارش فرهنگیان پرس، محمود امانی طهرانی در گردهمایی معاونان آموزش متوسطه سراسر کشور، از بازطراحی دوره دوم متوسطه به عنوان یکی از اولویت‌های جدی نظام تعلیم و تربیت یاد کرد و گفت که این برنامه با همکاری سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی و در تعامل با وزارت علوم در حال انجام است. او هدف اصلی این بازطراحی را ایجاد پیوستگی بیشتر میان آموزش متوسطه و آموزش عالی، کاهش فاصله میان مدرسه و دانشگاه و طراحی مسیرهای آموزشی متناسب با استعدادهای دانش‌آموزان و نیازهای آینده کشور دانست.
امانی طهرانی با اشاره به اینکه در این چارچوب، مسیرهای آموزشی ویژه برای دانش‌آموزان مستعد در رشته‌های علوم پایه، ریاضی و حوزه‌های مهارتی طراحی شده است، گفت: «این مسیرها ضمن پاسخگویی به نیازهای آینده کشور، زمینه افزایش انگیزه دانش‌آموزان برای ادامه تحصیل در این رشته‌ها را فراهم می‌کند.» او همچنین از درس‌پژوهی به عنوان یکی از جریان‌های اثرگذار در بهبود کیفیت تدریس یاد کرد و افزود: «دبیرخانه ملی درس‌پژوهی که از سال ۱۴۰۰ فعالیت خود را آغاز کرده، امروز با مشارکت گسترده معلمان سراسر کشور به یکی از جریان‌های اثرگذار در بهبود کیفیت تدریس تبدیل شده است.»
دبیرکل شورای عالی آموزش‌وپرورش با تأکید بر نقش مدارس معارف در تربیت دانش‌آموزان متعهد، اظهار داشت که این مدارس ظرفیت‌های ارزشمندی در حوزه فعالیت‌های فرهنگی، قرآنی و تربیتی دارند و لازم است بیش از گذشته مورد حمایت قرار گیرند. او اطلاع‌رسانی مؤثر به دانش‌آموزان پایه نهم و خانواده‌ها برای معرفی ظرفیت‌های این مدارس را ضروری خواند. همچنین حفظ و توسعه مدارس ماندگار را از دیگر اولویت‌های نظام تعلیم و تربیت برشمرد و گفت: «مدارس ماندگار بخشی از هویت آموزشی کشور هستند و حمایت از آن‌ها به تقویت سرمایه‌های فرهنگی و آموزشی کمک خواهد کرد.»
در بخش دیگری از سخنان خود، امانی طهرانی به مصوبه اخیر شورای عالی آموزش‌وپرورش درباره ساماندهی تنوع مدارس اشاره کرد و گفت: «اجرای سیاست کاهش تنوع مدارس با هدف تحقق عدالت آموزشی، کاهش تبعیض و فراهم‌سازی فرصت‌های برابر برای همه دانش‌آموزان در دستور کار قرار دارد.» او همچنین از اصلاح آیین‌نامه هیأت امنای مدارس خبر داد و افزود که در الگوی جدید، نقش مردم، خیران، اولیا، نخبگان و حامیان مدرسه در اداره و پشتیبانی مدارس تقویت می‌شود تا مشارکت مردمی به یکی از ارکان اصلی مدیریت مدارس تبدیل شود.
گفتنی است پیش از این، محمدمهدی کاظمی معاون آموزش متوسطه وزارت آموزش و پرورش نیز بر ضرورت بازنگری در ساختار آموزشی و برنامه درسی دوره متوسطه با تأکید بر مهارت‌محوری تأکید کرده بود و گفته بود که این دوره نباید صرفاً دالانی برای کنکور سراسری باشد . همچنین رئیس سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی از بازطراحی مفاهیم درسی در دوره دوم متوسطه با هدف کاهش حافظه‌محوری و حرکت به سمت نیازهای واقعی دانش‌آموزان خبر داده بود . با این حال، در سال‌های اخیر شاهد ابلاغ برنامه‌های متعدد تحولی بوده‌ایم که بسیاری از آن‌ها به دلیل فقدان زیرساخت‌های لازم و عدم مشارکت مؤثر معلمان، به نتیجه مطلوب نرسیده‌اند.

زیر ذره بین فرهنگیان پرس

وعده‌های امانی طهرانی برای بازطراحی دوره متوسطه و کاهش تنوع مدارس، در حالی مطرح می‌شود که در یک سال گذشته، شاهد وعده‌های مشابهی از سوی مسئولان مختلف بوده‌ایم؛ وعده‌هایی که عمدتاً در حد شعار باقی مانده‌اند. سؤال اساسی اینجاست که با وجود تأکید مکرر بر مهارت‌محوری و بازنگری در رشته‌های تحصیلی، چرا همچنان نظام آموزشی کشور درگیر حافظه‌محوری و کنکورزدگی است؟ در شرایطی که بیش از ۱۳ میلیون دانش‌آموز در مدارس کشور مشغول تحصیل هستند، هرگونه تغییر در نظام آموزشی بدون مشارکت مستقیم معلمان و اولیا، محکوم به شکست است.
نکته تأمل‌برانگیزتر، ادعای کاهش تنوع مدارس در شرایطی است که عملاً شاهد گسترش بی‌رویه مدارس غیردولتی و افزایش نابرابری‌های آموزشی هستیم. آیا این سیاست جدید، اقدامی جدی برای بازگرداندن عدالت آموزشی است یا صرفاً یک تغییر رویه نمایشی برای پاسخگویی به افکار عمومی؟ آنچه ضرورت دارد، ارائه یک برنامه عملیاتی شفاف با زمان‌بندی مشخص و تضمین مشارکت واقعی معلمان در فرآیند بازطراحی است، تا این وعده‌ها نیز مانند بسیاری از برنامه‌های تحولی پیشین، در پیچ‌وخم بوروکراسی اداری گم نشود.