به گزارش فرهنگیان پرس، عبدالرضا گلپایگانی، دبیر ستاد ملی بازآفرینی شهری، در مراسم امضای این تفاهم‌نامه بر توجه به همه وجوه بازآفرینی از جمله توانمندسازی، اقتصادی و آموزشی تأکید کرد.
او افزود: «در شرکت بازآفرینی شهری ایران از پایان‌نامه‌های دانشجویان حمایت می‌کنیم و اکنون تفاهم‌نامه‌ای در حوزه پژوهشی با دانشگاه تهران منعقد کرده و کارهای اجرایی آن شروع شده است.»
همکاری سه‌جانبه دانشگاه، پژوهش و میدان
بر اساس این تفاهم‌نامه،همکاری در حوزه‌های مختلفی از جمله تبادل اطلاعات پژوهشی، استفاده از توان علمی دانشگاه در پروژه‌های بازآفرینی، برگزاری دوره‌های آموزشی تخصصی و مهمتر از همه، «فراهم‌سازی زمینه حضور میدانی دانشجویان در محله‌های هدف بازآفرینی شهری» برنامه‌ریزی شده است.
حمایت از پایان‌نامه‌های تحصیلات تکمیلی، اجرای طرح‌های پژوهشی کاربردی و حمایت از کسب‌وکارهای نوپا از دیگر زمینه‌های این همکاری است.
کارگروه مشترک ماهانه برای نظارت بر اجرا
برای نظارت بر حسن اجرای مفاد تفاهم‌نامه،کارگروه مشترکی با حضور نمایندگان دو طرف تشکیل خواهد شد که جلسات آن به‌صورت منظم و ماهانه برگزار می‌شود.
این کارگروه مسئول تعیین اولویت‌های همکاری، بررسی و تصویب طرح‌ها و نظارت بر اجرای پروژه‌ها خواهد بود.
پیوند دانشگاه و صنعت برای توسعه پایدار
گلپایگانی این همکاری را گامی مؤثر در جهت پیوند دانشگاه و صنعت دانست و گفت:«همکاری‌ای که اگر درست پیش برود، هم شهر نفس تازه می‌کند و هم دانشگاه از حالت صرفاً تئوریک خارج می‌شود.»
زیر ذره بین فرهنگیان پرس
این تفاهم‌نامه نشان‌دهنده تحول مهمی در نگرش به بازآفرینی شهری در ایران است.پس از سال‌ها تمرکز بر بعد کالبدی و فیزیکی، حالا نگاه سیاستگذاران به ابعاد اجتماعی، اقتصادی و انسانی معطوف شده است.
اولویت دادن به «مهارت‌آموزی» در سکونتگاه‌های غیررسمی، اگر با برنامه‌ریزی دقیق و بودجه‌ای کافی همراه باشد، می‌تواند به توانمندسازی واقعی ساکنان این محلات و خروج از چرخه فقر بینجامد.
نکته قابل تأمل دیگر، تاکید بر «حضور میدانی دانشجویان» است. این امر نه تنها به تولید دانش بومی و کاربردی در حوزه مسائل شهری ایران کمک می‌کند، بلکه دانشجویان را از فضای صرفاً تئوریک دانشگاه خارج کرده و با واقعیت‌های میدانی آشنا می‌سازد. تشکیل کارگروه مشترک ماهانه نیز می‌تواند تضمینی برای اجرای عملی مفاد تفاهم‌نامه باشد، مشروط بر اینکه این جلسات به بحث‌های تشریفاتی تبدیل نشود.
موفقیت این طرح در گرو چند عامل است: تخصیص بودجه کافی، هماهنگی بین‌دستگاهی، مشارکت واقعی ساکنان محلات و پیگیری مستمر مفاد تفاهم‌نامه.
اگر این شرایط فراهم شود، می‌توان امیدوار بود که بازآفرینی شهری در ایران به سمت الگوی جامع‌تر و پایدارتری حرکت کند.
