به گزارش فرهنگیان پرس، وبگاه مدیکال اکسپرس در گزارشی آورده است: داروهای کاهش وزن مانند جیاِلپیوان مؤثر بودهاند، اما بازگشت وزن پس از قطع مصرف یا حتی پس از رژیم غذایی، مشکلی است که بسیاری از بیماران با آن مواجه میشوند.
بنابر گزارش ایرنا، فرانکی هیوارد، استادیار دانشگاه تگزاس ساوثوسترن و نویسنده این مطالعه، میگوید: تحقیق ما نشان میدهد که باید بیشتر به سازوکارهای زیستی پشت این گرسنگی پایدار توجه کنیم.
این مطالعه روی موشهای نر انجام شد. آنها ابتدا چاق شدند، سپس با رژیم کمکالری وزن کم کردند. بعد از آن، اجازه یافتند آزادانه غذا بخورند. نتایج نشان داد این موشها تمایل زیادی به پرخوری داشتند. این تمایل حتی تا یک ماه پس از کاهش وزن ادامه یافت.
هیوارد توضیح میدهد: به نظر میرسد موشها یک تمایل درونی و پایدار برای بازگشت به وزن بالاتر دارند. این موضوع برای انسانها هم صدق میکند.
پژوهشگران همچنین دریافتند موشهایی که با رژیم پرچرب سریعتر وزن اضافه کرده بودند، پس از کاهش وزن با بیشترین بازگشت وزن روبهرو شدند. این یافته میتواند به پیشبینی این موضوع کمک کند که چه کسانی بیشتر در معرض بازگشت وزن هستند.
در بخش دیگری از این مطالعه، موشها به چهار گروه تقسیم شدند. نتیجه مهم این بود: گروهی که غذایشان را به اندازه موشهای معمولی میخوردند، توانستند وزن کمشده را حفظ کنند؛ اما گروهی که بعد از رژیم آزادانه هر چه خواستند خوردند، دوباره چاق شدند.
هیوارد میگوید: بدن ما یک نقطه تنظیم برای وزن دارد که تلاش میکند به آن بازگردد. این مطالعه نشان میدهد که حتی پس از کاهش وزن موفق، این کشش زیستی برای بازگشت به وزن قبلی همچنان قوی باقی میماند.
زیر ذرهبین فرهنگیان پرس
در شرایط جنگ تحمیلی صهیونی-آمریکایی و افزایش اختلالات خوردن ناشی از استرس مزمن در مناطق جنگی، این یافته علمی برای معلمان و دانشآموزانی که دچار نوسانات وزنی شدهاند، اهمیت زیادی دارد. بسیاری از فرهنگیان مناطق بمبارانشده به دلیل استرس، دچار پرخوری یا بیاشتهایی شدهاند. وزارت بهداشت باید برنامههای مشاوره تغذیه و روانشناسی برای کنترل وزن و اختلالات خوردن در مناطق جنگی راهاندازی کند. همچنین فرهنگسازی برای رژیم غذایی متعادل و دوری از رژیمهای سخت و بازگشت وزن، در مدارس مناطق جنگی ضروری است.
