به گزارش فرهنگیان پرس، چهارمین جلسه ایرانیخوانی با موضوع نمایشنامههای آیینی و عاشورایی، با خوانش نمایشنامه «کرشمه خسروانی» نوشته سید مهدی شجاعی، در تماشاخانه سنگلج برگزار شد. این رویداد هنری که با حضور آتش تقیپور، مهدی میامی، عرفان پهلوانی و جمعی از هنرمندان جوان تئاتر همراه بود، به یکی از تأثیرگذارترین برنامههای فرهنگی در روزهای پس از بحران جنگ تبدیل شد؛ چراکه آرزو گلشاهی، کارگردان این نمایشنامهخوانی، از جمله آسیبدیدگانی است که در جریان بمبارانهای اخیر، تمام داشتههای خود را از دست داده و اکنون با تکیه بر هنر تئاتر، مسیر بازسازی روحی و روانی خود را آغاز کرده است.
گلشاهی در پایان این اجرا با چشمانی اشکآلود اما سرشار از امید، خطاب به حاضران گفت «روزهای سختی را در شرایط جنگ گذراندیم که هنوز هم ادامه دارد، اما با همه دشواریها، نیروی حیات تئاتر ما را دور هم جمع کرد.» او با اشاره به اینکه پس از نابودی کامل زندگیاش در حملات دشمن، برنامه ایرانیخوانی سنگلج همچون نوری در تاریکی، امیدی دوباره به او بخشیده است، افزود «امروز با حال خوب در جمع شما هستم و امیدوارم این اجرا حال خوب در تماشاگران ایجاد کرده باشد.» این جملات ساده اما عمیق، نشاندهنده نقش بیبدیل هنر در التیام آلام روحی جامعهای است که ماههاست درگیر پیامدهای روانی ناشی از حملات دشمن شده است.
نمایشنامه «کرشمه خسروانی» نوشته سید مهدی شجاعی، که در این جلسه خوانش شد، به ماجراهایی پیش از واقعه کربلا میپردازد و دسیسهها و سوءاستفادههای معاویه از نام دین و نوع حکومتداری او را به تصویر میکشد. انتخاب این متن برای خوانش در شرایط کنونی که کشور درگیر جنگ و ناامنی است، پیامآمیز و هوشمندانه به نظر میرسد. در این گروه، امیر چهارباشلو به عنوان تهیهکننده و مشاور کارگردان حضور داشت و بازیگرانی نظیر کاوه احمدی، عمادالدین محبی، مجید قربانی، محمد نوریان، ابوالفضل کریمزاده نائینی، آرزو گلشاهی و حمزه یوسفی به ترتیب به خوانش متن پرداختند. لیلا جمشیدیان نیز به عنوان صحنهخوان و راوی، روایت این اثر فاخر را بر عهده داشت و گروه موسیقی متشکل از نگار زاهدی و ستایش ملکمحمدی، فضایی روحبخش و تأملبرانگیز به این اجرا بخشیدند.
نگاهی به پیشینه فعالیتهای فرهنگی در دوران بحران نشان میدهد که از ابتدای سال ۱۴۰۴ و همزمان با تشدید حملات دشمن و ورود کشور به شرایط جنگی، هنرمندان تئاتر و اهالی فرهنگ، همواره در خط مقدم جبهههای فرهنگی برای حفظ امید و نشاط اجتماعی حضور داشتهاند. در اردیبهشتماه سال جاری، گروهی از هنرمندان تئاتر تهران با اجرای نمایشهای خیابانی در مناطق بمبارانشده جنوب شهر، سعی در کاهش استرس و اضطراب شهروندان داشتند. با این حال، بسیاری از این هنرمندان خود از قربانیان غیرمستقیم جنگ محسوب میشوند و خانهها و محل کارشان در حملات تخریب شده است؛ موضوعی که نشاندهنده عمق فاجعه و در عین حال، عظمت ایستادگی این قشر زحمتکش است.
تماشاخانه سنگلج که این روزها میزبان جلسات ایرانیخوانی با موضوعات آیینی و عاشورایی است، به پاتوقی برای هنرمندان دغدغهمند و آسیبدیده از جنگ تبدیل شده است. این برنامه هر سهشنبه ساعت ۱۷ در کافه تئاتر سنگلج برگزار میشود و با استقبال گرم هنرمندان و علاقهمندان به تئاترهای آیینی مواجه شده است. با این حال، سوال اساسی اینجاست که آیا حمایتهای مادی و معنوی از هنرمندان آسیبدیده در شرایط جنگی، در حد و اندازههای لازم انجام میشود؟ بسیاری از اهالی فرهنگ و هنر معتقدند که با وجود شعارهای حمایتی، هنوز سازوکار مشخص و عملیاتی برای جبران خسارتهای وارده به هنرمندان و بازسازی فضاهای فرهنگی تخریبشده وجود ندارد.
