آزمون‌های ورودی مدارس سمپاد و نمونه دولتی اگرچه فرصتی برای شکوفایی استعدادهای برتر فراهم می‌کند، اما نظام آموزشی ایران را به سمت «انتخاب نخبگان در سن یازده سالگی» سوق داده است؛ سیستمی که در بسیاری از کشورهای پیشرفته جهان به دلیل ایجاد طبقه‌بندی زودهنگام و ناعدالتی آموزشی کنار گذاشته شده است. تجربه نشان داده است بسیاری از دانش‌آموزانی که در این سنین نمره لازم را کسب نمی‌کنند، در سال‌های بعدی تحصیلی شکوفا می‌شوند اما فرصت ورود به مدارس خاص را از دست داده‌اند. همچنین هزینه‌های هنگفت شرکت در کلاس‌های آمادگی آزمون و کتاب‌های کمک آموزشی، عملاً رقابت را برای دانش‌آموزان مناطق کم‌برخوردار و روستایی ناعادلانه کرده است. راهکار پیشنهادی، تغییر رویکرد از «آزمون ورودی متمرکز در یک مقطع» به «ارزیابی تدریجی و چندمرحله‌ای» است که در آن دانش‌آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی (مثلاً پایه‌های هفتم، نهم و یازدهم) فرصت جابه‌جایی و ورود به مدارس خاص را داشته باشند. همچنین ضروری است شاخص‌های محرومیت (مانند منطقه روستایی، محرومیت اقتصادی) در نمره قبولی تأثیر مثبت داشته باشد تا دانش‌آموزان مستعد اما کم‌برخوردار از این فرصت محروم نمانند. آموزش و پرورش باید به جای تمرکز صرف بر «انتخاب بهترین‌ها»، به فکر «پرورش استعدادهای همه دانش‌آموزان» در مدارس عادی نیز باشد.