یک متخصص بیماری‌های عفونی با تأکید بر تداوم حضور ویروس کرونا در جامعه، نسبت به شدت بیشتر بیماری در افراد پرخطر هشدار داد. مریم نصیری همچنین با اشاره به شباهت علائم کرونا و آنفلوانزا، تشخیص قطعی این دو بیماری را نیازمند آزمایش دانست و بر ضرورت رعایت اصول پیشگیری، مراجعه سریع افراد پرخطر به پزشک و توجه به زمان مناسب تزریق واکسن آنفلوانزا تأکید کرد.
به گزارش فرهنگیان پرس، مریم نصیری، متخصص بیماری‌های عفونی، در برنامه رادیو گفت‌وگو با اشاره به وضعیت کنونی کرونا اظهار کرد: ویروس کرونا همچنان در جامعه حضور دارد، اما شرایط آن دیگر مانند نخستین دوره ورود ویروس و دوران همه‌گیری نیست.
او با این حال نسبت به خطر ابتلا برای گروه‌های آسیب‌پذیر هشدار داد و گفت افراد مسن، بیماران دیابتی، مبتلایان به بیماری‌های مزمن قلبی، ریوی و کلیوی، افراد دارای نقص ایمنی و کسانی که تحت درمان‌های شیمی‌درمانی یا رادیوتراپی قرار دارند، در صورت ابتلا ممکن است با بیماری شدید و خطرناک مواجه شوند.
این متخصص بیماری‌های عفونی همچنین درباره دشواری تشخیص کرونا و آنفلوانزا از روی علائم ظاهری توضیح داد. به گفته وی، علائمی مانند سرفه، خستگی، گلودرد، بدن‌درد، آب‌ریزش بینی و تب و لرز در هر دو بیماری دیده می‌شود و به دلیل همپوشانی زیاد علائم، تشخیص دقیق نوع ویروس تنها از طریق آزمایشگاه امکان‌پذیر است.
تفاوت کرونا و آنفلوانزا در علائم
نصیری با اشاره به تفاوت روند بیماری گفت: روند ابتلا به آنفلوانزا معمولاً حادتر و سریع‌تر از کروناست، در حالی که کرونا می‌تواند روند کندتری داشته باشد.
این تفاوت در روند بروز بیماری می‌تواند برای افراد در تصمیم‌گیری درباره زمان مراجعه به پزشک اهمیت داشته باشد، اما صرفاً بر اساس شدت یا سرعت شروع علائم نمی‌توان نوع ویروس را با قطعیت مشخص کرد. از آنجا که بسیاری از نشانه‌های بیماری‌های تنفسی با یکدیگر مشترک هستند، تشخیص آزمایشگاهی در مواردی که تعیین عامل بیماری اهمیت دارد، نقش تعیین‌کننده‌ای دارد.
نصیری درباره اقدامات درمانی نیز میان افراد پرخطر و افراد عادی تفاوت قائل شد. او تأکید کرد افراد پرخطر در صورت مشاهده هرگونه علائم شبیه سرماخوردگی باید بلافاصله به پزشک مراجعه کنند تا در صورت نیاز اقدامات تشخیصی و درمانی لازم انجام شود.
او درباره افراد عادی گفت اقدامات حمایتی مانند استفاده از شربت‌های ضدسرفه و استامینوفن می‌تواند برای کنترل علائم مورد استفاده قرار گیرد، اما در صورتی که پس از ۴۸ ساعت بهبودی حاصل نشود یا نشانه‌های هشداردهنده ظاهر شود، مراجعه پزشکی ضروری است.
از جمله علائم هشداردهنده‌ای که این متخصص بیماری‌های عفونی به آنها اشاره کرد، تنگی نفس، درد قفسه سینه و مشاهده خلط خونی است. بروز این نشانه‌ها می‌تواند بیانگر نیاز به ارزیابی پزشکی فوری‌تر باشد و نباید صرفاً به عنوان یک سرماخوردگی معمولی تلقی شود.
واکسن آنفلوانزا جایگزین واکسن کرونا نیست
نصیری در بخش دیگری از سخنان خود درباره واکسیناسیون تأکید کرد که کرونا و آنفلوانزا دو بیماری متفاوت هستند و واکسن آنفلوانزا برای پیشگیری از آنفلوانزا طراحی شده است و از ابتلا به کرونا جلوگیری نمی‌کند.
او با اشاره به برنامه اعلام‌شده وزارت بهداشت گفت توزیع واکسن آنفلوانزا از اواخر شهریور آغاز می‌شود و گروه‌های پرخطر در اولویت قرار دارند.
این موضوع در آستانه فصل پاییز اهمیت بیشتری پیدا می‌کند؛ زیرا با آغاز سال تحصیلی، حضور همزمان شمار زیادی از دانش‌آموزان و کارکنان مدارس در فضاهای آموزشی، رعایت اصول پیشگیری از بیماری‌های تنفسی را به یکی از موضوعات مهم سلامت مدارس تبدیل می‌کند. افزایش تماس‌های روزانه در محیط‌های بسته می‌تواند زمینه انتقال عوامل مختلف عفونت‌های تنفسی را افزایش دهد؛ به همین دلیل آموزش رفتارهای پیشگیرانه در مدارس می‌تواند نقش مهمی در کاهش انتشار بیماری داشته باشد.
نصیری همچنین درباره زمان تزریق واکسن آنفلوانزا هشدار داد و گفت فرد هنگام بیماری یا در صورت داشتن تب نباید برای تزریق واکسن اقدام کند و لازم است هنگام واکسیناسیون در وضعیت سلامت مناسب قرار داشته باشد.
او تأکید کرد واکسن آنفلوانزا از سرماخوردگی معمولی نیز جلوگیری نمی‌کند؛ بنابراین انتظار محافظت در برابر تمام بیماری‌های تنفسی پس از تزریق این واکسن درست نیست.
به گفته این متخصص بیماری‌های عفونی، در حال حاضر واکسن به‌روزشده کرونا که با تغییرات جدید ویروس مطابقت داشته باشد، در کشور در دسترس نیست. بنابراین پیشگیری همچنان یکی از ابزارهای مهم برای کاهش خطر انتقال بیماری، به‌ویژه برای افراد آسیب‌پذیر، محسوب می‌شود.
زیر ذره‌بین فرهنگیان پرس
کرونا پس از عبور از مرحله همه‌گیری اولیه، از فضای زندگی روزمره حذف نشده است و همچنان باید در کنار سایر بیماری‌های تنفسی مورد توجه قرار گیرد. تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که هم‌زمانی بیماری‌های تنفسی و بازگشایی مدارس می‌تواند ضرورت توجه جدی‌تر به بهداشت محیط‌های آموزشی را افزایش دهد.
در سال‌های گذشته، وزارت بهداشت و وزارت آموزش‌وپرورش بارها بر تهویه مناسب کلاس‌ها، رعایت بهداشت دست، پوشاندن دهان و بینی هنگام سرفه و عطسه و پرهیز از حضور افراد دارای علائم بیماری در محیط‌های آموزشی تأکید کرده‌اند. تجربه دوره همه‌گیری کرونا نیز نشان داد که مدرسه تنها محل آموزش درسی نیست و وضعیت سلامت دانش‌آموزان و کارکنان می‌تواند مستقیماً بر تداوم فعالیت آموزشی اثر بگذارد.
اکنون که سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۶ آغاز شده است، مسئله مهم برای مدارس این است که میان حفظ روند عادی آموزش و رعایت اصول سلامت تعادل ایجاد شود. حضور دانش‌آموز دارای علائم تنفسی در کلاس، علاوه بر احتمال انتقال بیماری به دیگران، می‌تواند برای دانش‌آموزان دارای بیماری‌های زمینه‌ای خطر بیشتری ایجاد کند. بنابراین توجه به علائم بیماری و ماندن در خانه در زمان بیماری، صرفاً یک توصیه فردی نیست و می‌تواند بخشی از مسئولیت اجتماعی در محیط مدرسه باشد.
از سوی دیگر، شباهت علائم بیماری‌های مختلف تنفسی باعث می‌شود خوددرمانی یا تشخیص قطعی بر اساس نشانه‌های ظاهری با احتیاط بیشتری انجام شود. به‌ویژه در مورد افراد پرخطر، تأخیر در مراجعه پزشکی می‌تواند اهمیت بیشتری داشته باشد. به همین دلیل، آگاهی خانواده‌ها و کارکنان مدارس از علائم هشداردهنده و مسیر مناسب دریافت خدمات درمانی اهمیت دارد.
موضوع واکسیناسیون نیز باید با همین تفکیک مورد توجه قرار گیرد. واکسن آنفلوانزا برای آنفلوانزا است و جایگزین واکسن کرونا محسوب نمی‌شود و واکسیناسیون نیز به معنای مصونیت در برابر تمام ویروس‌های تنفسی نیست. از سوی دیگر، وضعیت واکسن‌های به‌روز کرونا و توصیه‌های مربوط به گروه‌های هدف ممکن است با توجه به سیاست‌های بهداشتی و شرایط ویروس تغییر کند؛ بنابراین خانواده‌ها باید اطلاعات مربوط به واکسیناسیون را از مراجع رسمی سلامت دریافت کنند.
برای مدارس نیز مجموعه‌ای از اقدامات ساده اما مستمر می‌تواند اهمیت داشته باشد؛ از آموزش آداب تنفسی و شست‌وشوی دست‌ها گرفته تا توجه به تهویه فضاهای آموزشی و جلوگیری از عادی‌سازی حضور دانش‌آموز یا کارمند بیمار در کلاس. این اقدامات هزینه پیچیده‌ای ندارند، اما اجرای مداوم آنها می‌تواند به کاهش اختلال در فرآیند آموزش کمک کند.
در نهایت، با توجه به حضور همیشگی بیماری‌های تنفسی در جامعه، هدف اصلی نباید حذف کامل بیماری از محیط مدرسه باشد؛ بلکه باید بر کاهش انتقال، شناسایی به‌موقع موارد شدید، حمایت از دانش‌آموزان و کارکنان آسیب‌پذیر و جلوگیری از ایجاد وقفه گسترده در آموزش تمرکز کرد. رعایت همین اصول در کنار دریافت اطلاعات معتبر درباره واکسیناسیون و درمان می‌تواند به مدیریت بهتر فصل بیماری‌های تنفسی در مدارس و خانواده‌ها کمک کند.
