به گزارش فرهنگیان پرس، تیم ملی المپیاد فیزیک جمهوری اسلامی ایران با ترکیبی از نخبگان جوان کشور، در مسابقات ISPHO که به عنوان محکی جدی برای ارزیابی آمادگی المپیادی‌ها پیش از رقابت‌های جهانی برگزار شد، عملکردی درخشان از خود به جای گذاشت و توانست افتخار دیگری را برای ایران به ارمغان آورد.
در این رقابت‌ها، هیربد فودازی، دانش‌آموز دبیرستان سلام که پیش‌تر نیز در هجدهمین دوره المپیاد جهانی نجوم و اخترفیزیک (IOAA 2025) در هند موفق به کسب مدال طلا شده بود ، با کسب مدال طلا و عنوان بهترین شرکت‌کننده در رویداد و بالاترین نمره تئوری، بار دیگر توانایی‌های کم‌نظیر خود را به اثبات رساند. امیرسام گوهرپی دیگر عضو این تیم، مدال طلای این رقابت‌ها را از آن خود کرد.
کیان ضرابیان نیز موفق به کسب مدال نقره شد و محمد میرمحمدی با دستیابی به مدال برنز، کارنامه موفق تیم ایران را تکمیل کرد . این تیم متشکل از پنج دانش‌آموز شامل کیان ضرابیان، هیربد فودازی، نیما کوشکی، امیرسام گوهرپی و محمد میرمحمدی است که قرار است نمایندگی کشورمان را در پنجاه‌وششمین دوره المپیاد جهانی فیزیک ۲۰۲۶ در کشور کلمبیا بر عهده بگیرند .
نکته قابل تأمل این است که در پنجاه‌وپنجمین دوره المپیاد جهانی فیزیک (IPhO 2025) که در پاریس برگزار شد، تیم ایران موفق به کسب پنج مدال نقره شده بود . این روند صعودی نشان از برنامه‌ریزی هدفمند و ارتقای کیفیت آموزش در مدارس و باشگاه‌های دانش‌پژوهی کشور دارد. هیربد فودازی که از سن ۱۲ تا ۱۳ سالگی علاقه خود به نجوم را آغاز کرد و با حضور در کلاس‌های المپیاد مدارس سلام و باشگاه دانش‌پژوهان جوان مسیر رشد خود را طی کرد، امروز به یکی از امیدهای اصلی ایران در عرصه‌های علمی بین‌المللی تبدیل شده است .
زیر ذره بین فرهنگیان پرس
درخشش تیم ملی المپیاد فیزیک ایران در مسابقات ISPHO، اگرچه مایه افتخار و امیدواری است، اما نباید ما را از واقعیت تلخ نظام آموزشی کشور غافل کند. پرورش یک نسل از نخبگان علمی در شرایطی که کشور با جنگ تحمیلی، تحریم‌های اقتصادی و کمبود شدید تجهیزات آزمایشگاهی و امکانات آموزشی مواجه است، نشان از عزم راسخ معلمان، دانش‌آموزان و خانواده‌های آن‌ها دارد، اما این موفقیت‌ها نمی‌تواند پوششی بر نابرابری‌های عمیق آموزشی باشد.
سؤال اساسی اینجاست که با وجود افتخارآفرینی دانش‌آموزانی چون هیربد فودازی که در مدارس خاص و با امکانات ویژه پرورش یافته‌اند، سرنوشت میلیون‌ها دانش‌آموز در مناطق محروم و مدارس کم‌برخوردار که حتی از داشتن یک آزمایشگاه ساده فیزیک محروم هستند، چه می‌شود؟ آیا وزارت آموزش و پرورش برای تعمیم این موفقیت‌ها و ایجاد عدالت آموزشی، برنامه‌ای عملیاتی دارد یا صرفاً به افتخارآفرینی چند دانش‌آموز نخبه بسنده خواهد کرد؟ آنچه ضرورت دارد، سرمایه‌گذاری هدفمند برای تقویت زیرساخت‌های آموزشی در سراسر کشور، توانمندسازی معلمان و ایجاد فرصت‌های برابر برای همه دانش‌آموزان است، تا المپیادهای علمی تبدیل به عرصه‌ای برای نمایش شکاف طبقاتی آموزشی نشود و استعدادهای درخشان تمام مناطق کشور شناسایی و پرورش یابند.
