آمار مرکز آمار ایران نشان می‌دهد تورم نقطه‌به‌نقطه پوشاک و کفش در شهریور ۱۴۰۵ به ۹۶.۹ درصد رسیده و قیمت این گروه نسبت به شهریور پارسال تقریباً دو برابر شده است؛ رقمی که از تورم نقطه‌به‌نقطه کل کشور بالاتر است و هم‌زمان با بازگشایی مدارس، فشار سنگینی بر بودجه خانواده‌ها، از جمله خانواده‌های فرهنگی، وارد کرده است.

به گزارش فرهنگیان پرس، بر اساس گزارش خبرگزاری مهر از آمارهای تورمی مرکز آمار ایران، بازار پوشاک و کفش در شهریور ۱۴۰۵ همچنان با افزایش قابل‌توجه قیمت‌ها روبه‌رو بوده است؛ به‌طوری‌که تورم نقطه‌به‌نقطه این گروه به ۹۶.۹ درصد رسیده و میانگین قیمت کالاهای آن در مقایسه با شهریور سال گذشته تقریباً دو برابر شده است. به بیان ساده، خانواری که شهریور پارسال برای خرید یک دست لباس و یک جفت کفش مبلغ مشخصی پرداخت می‌کرد، امسال برای خرید همان اقلام باید نزدیک به دو برابر هزینه کند.

بر اساس داده‌های اعلام‌شده، تورم ماهانه پوشاک و کفش در شهریور امسال ۶.۳ درصد و تورم سالانه این گروه ۶۶.۸ درصد ثبت شده است. این ارقام نشان می‌دهد افزایش قیمت‌ها تنها به مقایسه سالانه محدود نیست و در فاصله یک‌ماهه مرداد تا شهریور نیز با شتاب ادامه داشته است؛ ماهی که برای بسیاری از خانواده‌ها با خرید لباس، کیف و کفش مدرسه فرزندان همراه است.

پوشاک تندتر از سبد مصرفی خانوار گران شد

بررسی آمارهای شاخص قیمت مصرف‌کننده نشان می‌دهد پوشاک و کفش با تورم ماهانه ۶.۳ درصدی، در شهریورماه در کنار گروه‌هایی مانند آموزش از جمله بخش‌های دارای افزایش قیمت قابل‌توجه بوده است. به گزارش مهر، در همین ماه تورم ماهانه کل کشور ۴.۲ درصد اعلام شد؛ بنابراین سرعت افزایش قیمت پوشاک از متوسط رشد قیمت‌ها در کل سبد مصرفی خانوار بیشتر بوده و فشار هزینه‌ای ناشی از خرید لباس و کفش در این ماه از روند عمومی افزایش قیمت‌ها نیز فراتر رفته است.

مقایسه شاخص‌های سالانه و نقطه‌به‌نقطه تصویر دقیق‌تری از وضعیت به دست می‌دهد. تورم سالانه پوشاک در شهریور به ۶۶.۸ درصد رسیده، در حالی که تورم سالانه کل کشور ۷۳.۶ درصد اعلام شده است. در مقابل، تورم نقطه‌به‌نقطه پوشاک با ثبت رقم ۹۶.۹ درصد، از تورم نقطه‌به‌نقطه کل کشور که معادل ۸۹.۸ درصد بوده، بالاتر ایستاده است. این تفاوت نشان می‌دهد رشد قیمت پوشاک در مقایسه با شهریور سال گذشته شدت بیشتری داشته، هرچند میانگین تغییرات آن در بازه دوازده‌ماهه منتهی به شهریور از نرخ سالانه کل کشور پایین‌تر بوده است؛ به عبارت دیگر، گرانی پوشاک در ماه‌های اخیر شتاب گرفته است.

بر اساس همین گزارش، ضریب اهمیت پوشاک و کفش در محاسبه شاخص قیمت مصرف‌کننده ۴.۵۲ درصد است. این ضریب وزن این گروه را در سبد مصرفی مورد استفاده برای محاسبه تورم نشان می‌دهد؛ بنابراین افزایش قیمت پوشاک در کنار سایر گروه‌های کالایی و خدماتی بر هزینه‌های خانوار اثر می‌گذارد، اما سهم آن در تورم کل با نرخ تورم خود گروه یکسان نیست. با این حال، برای خانواده‌های پرجمعیت و دارای فرزند دانش‌آموز، سهم واقعی این هزینه در ماه‌های آغاز سال تحصیلی و فصل سرما بسیار بیشتر از میانگین آماری است.

این آمار در شرایطی منتشر می‌شود که تورم نقطه‌به‌نقطه کل کشور به حدود ۹۰ درصد رسیده و تقریباً همه گروه‌های کالایی و خدماتی با افزایش قیمت روبه‌رو هستند. فرهنگیان پرس در روزهای اخیر نیز گزارش‌هایی از جهش قیمت در بازارهایی مانند خودرو منتشر کرده که نشان می‌دهد فشار تورمی محدود به یک کالا نیست و به سفره و کمد خانوارهای حقوق‌بگیر رسیده است.

زیر ذره‌بین فرهنگیان پرس

دو برابر شدن قیمت پوشاک در یک سال، برای خانواده‌ای که درآمدش به حقوق ثابت معلمی یا کارمندی گره خورده، معنایی جز حذف یا تعویق خرید ندارد. وقتی افزایش حقوق سالانه کارکنان دولت با فاصله‌ای چشمگیر از تورم نقطه‌به‌نقطه نزدیک به ۹۰ درصدی عقب می‌ماند، نخستین اقلامی که از سبد خانوار کنار گذاشته می‌شوند، کالاهای به‌ظاهر قابل تعویق مانند لباس و کفش‌اند؛ اما برای دانش‌آموز، لباس فرم، کفش مناسب و پوشاک زمستانی کالای لوکس نیست و کمبود آن می‌تواند بر حضور، سلامت و حتی عزت‌نفس او در مدرسه اثر بگذارد.

نکته قابل‌توجه دیگر، هم‌نشینی پوشاک و آموزش در فهرست گروه‌های پرتورم شهریور است. این یعنی خانواده‌ها در همان ماهی که باید هزینه ثبت‌نام، لوازم‌التحریر، کتاب کمک‌آموزشی و سرویس مدرسه را بپردازند، با گرانی شتابان لباس و کفش نیز روبه‌رو شده‌اند. معلمان نیز در این میان دو بار آسیب می‌بینند؛ یک بار به‌عنوان مصرف‌کننده و بار دیگر در کلاس درس، جایی که آثار فشار اقتصادی را در چهره و وضعیت دانش‌آموزان مشاهده می‌کنند.

پیشنهاد فرهنگیان پرس آن است که دولت و مجلس در تدوین بودجه ۱۴۰۶، افزایش حقوق فرهنگیان و کارکنان را با تورم واقعی و نه تورم هدف‌گذاری‌شده تنظیم کنند. هم‌زمان، تأمین لباس فرم ارزان یا رایگان برای دانش‌آموزان مناطق کم‌برخوردار با مشارکت آموزش‌وپرورش و تولیدکنندگان داخلی، اعطای بن یا اعتبار خرید پوشاک به فرهنگیان در آغاز سال تحصیلی و نظارت جدی بر زنجیره توزیع پوشاک می‌تواند بخشی از این فشار را کاهش دهد. خانواده‌ها نیز می‌توانند با شکل‌دادن به بازارچه‌های مبادله لباس فرم و کتاب در مدارس، با همراهی انجمن‌های اولیا و مربیان، بخشی از هزینه‌ها را مدیریت کنند.