به گزارش فرهنگیان پرس، مدیران کل گزینش وزارت آموزش‌وپرورش و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در نشستی مشترک، بر ضرورت همکاری فنی و تخصصی و تبادل تجربیات برای بهبود فرآیند گزینش منابع انسانی تأکید کردند؛ نشستی که با توجه به گستردگی نیروی انسانی آموزش‌وپرورش و نقش این وزارتخانه در تربیت نسل آینده، اهمیت ویژه‌ای دارد.
امیرحمزه پیروزرام، مدیرکل دبیرخانه هیأت مرکزی گزینش وزارت آموزش‌وپرورش، با اشاره به تعداد قابل توجه پرونده‌های گزینش در سال‌های اخیر، از آمادگی این هیأت برای به اشتراک گذاشتن تجربیات خود با هیأت گزینش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خبر داد.
او در تشریح اقدامات انجام‌شده در هیأت مرکزی گزینش آموزش‌وپرورش اظهار کرد: «آسیب‌شناسی، ارائه راهکارهای اصلاحی و انعکاس بازخورد به هسته‌های گزینش در استان‌ها در کنار بازدیدها و نظارت‌های مستمر و دوره‌ای، سبب شده است فرآیندهای گزینش، پویاتر، کیفی‌تر و عادلانه‌تر از قبل عملیاتی و اجرایی شود.»
اهمیت این موضوع برای آموزش‌وپرورش از آن جهت است که فرآیند گزینش، یکی از مراحل تعیین‌کننده در ورود نیروهای انسانی به مجموعه‌ای است که مستقیماً با دانش‌آموزان و خانواده‌ها ارتباط دارد. هرگونه تغییر در شیوه ارزیابی و انتخاب نیرو می‌تواند در بلندمدت بر کیفیت سرمایه انسانی این وزارتخانه اثر بگذارد.
در سال‌های گذشته نیز اصلاح فرآیند گزینش معلمان و کارکنان آموزش‌وپرورش بارها مورد توجه قرار گرفته است. در سال ۱۴۰۴، موضوع بازنگری و تسهیل فرآیند گزینش معلمان و توجه بیشتر به صلاحیت‌های حرفه‌ای و عمومی نیروهای متقاضی استخدام در دستور کار مسئولان قرار گرفت. این روند نشان می‌دهد گزینش در آموزش‌وپرورش صرفاً یک مرحله اداری برای جذب نیرو نیست و کیفیت، سرعت و نحوه اجرای آن نیز مورد توجه سیاست‌گذاران قرار دارد.
در همین چارچوب، تبادل تجربه میان دستگاه‌هایی که با حجم گسترده‌ای از پرونده‌های استخدامی و منابع انسانی مواجه هستند، می‌تواند به شناسایی نقاط ضعف و اصلاح رویه‌های موجود کمک کند. البته اثربخشی چنین همکاری‌هایی به آن بستگی دارد که تجربه‌های منتقل‌شده در قالب دستورالعمل‌های روشن، آموزش کارشناسان و سازوکارهای قابل ارزیابی به مرحله اجرا برسد.
علی تَن، مدیرکل هیأت مرکزی گزینش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز با قدردانی از برگزاری این نشست، بر اشتراکات دو وزارتخانه در حوزه فرهنگ و فرهنگ‌سازی تأکید کرد و خواستار استفاده از تجربیات دو مجموعه در فرآیندهای گزینش شد.
این اشتراکات می‌تواند زمینه‌ای برای همکاری گسترده‌تر میان دو وزارتخانه فراهم کند؛ زیرا آموزش‌وپرورش و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، هر دو در شکل‌دهی به فضای فرهنگی جامعه نقش دارند و بخش مهمی از مأموریت‌های آنها با تربیت، آموزش، تولید و انتقال ارزش‌ها و محتوای فرهنگی مرتبط است.
از سوی دیگر، برگزاری نشست‌های مشترک میان دستگاه‌های دولتی می‌تواند به ایجاد رویه‌های هماهنگ‌تر در حوزه منابع انسانی منجر شود. در صورتی که این تعاملات به شکل مستمر ادامه پیدا کند، کارشناسان گزینش می‌توانند تجربه‌های مربوط به بررسی پرونده‌ها، شناسایی چالش‌ها، نظارت بر فرآیندها و اصلاح خطاهای احتمالی را با یکدیگر به اشتراک بگذارند.
در این نشست همچنین مسئولان و مدیران هیأت‌های مرکزی گزینش دو وزارتخانه، متناسب با حوزه‌های تخصصی خود به بیان دیدگاه‌ها و تجربیات پرداختند و مقرر شد نشست‌های مشابه با هدف تبادل تجربیات و ارتقای کیفی فرآیندهای گزینش به صورت مستمر برگزار شود.
تداوم این جلسات در حالی اهمیت پیدا می‌کند که حجم و تنوع پرونده‌های منابع انسانی در دستگاه‌های فرهنگی کشور بالاست و روش‌های سنتی و صرفاً اداری ممکن است پاسخگوی همه نیازهای امروز نباشد. استفاده از تجربه‌های میدانی، آموزش مستمر کارشناسان و بهره‌گیری از ابزارهای دقیق‌تر برای مدیریت پرونده‌ها می‌تواند فرآیند گزینش را منسجم‌تر کند.
همزمان، موضوع عدالت در گزینش نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. تأکید مسئولان آموزش‌وپرورش بر پویاتر، کیفی‌تر و عادلانه‌تر شدن فرآیندها نشان می‌دهد که علاوه بر سرعت رسیدگی، نحوه ارزیابی افراد نیز باید به گونه‌ای باشد که حقوق داوطلبان و نیازهای واقعی دستگاه آموزشی در کنار یکدیگر مورد توجه قرار گیرد.
زیر ذره‌بین فرهنگیان پرس
اصلاح فرآیند گزینش زمانی می‌تواند برای فرهنگیان و نظام آموزشی دستاورد واقعی داشته باشد که «عدالت»، «شفافیت» و «صلاحیت حرفه‌ای» همزمان در آن دیده شود. تبادل تجربه میان دو وزارتخانه می‌تواند گام مثبتی باشد، اما نتیجه نهایی باید در کیفیت اجرای گزینش و رضایت نیروهای متقاضی استخدام قابل مشاهده باشد. آموزش‌وپرورش به عنوان بزرگ‌ترین دستگاه فرهنگی کشور، به سازوکاری نیاز دارد که ضمن توجه به صلاحیت‌های عمومی و فرهنگی، توانایی حرفه‌ای، مهارت ارتباطی و شایستگی‌های تخصصی نیروها را نیز جدی بگیرد. همچنین استمرار ارزیابی عملکرد هسته‌های گزینش و ایجاد مسیر روشن برای بازخورد و اصلاح خطاها می‌تواند اعتماد به این فرآیند را افزایش دهد. هدف نهایی گزینش نباید صرفاً انتخاب نیرو، بلکه انتخاب شایسته‌ترین افراد برای ایفای مسئولیت‌های حساس آموزشی و فرهنگی باشد.
