رئیس اتحادیه خیاطان زنانه و مردانه تهران از عدم اجرای نرخهای مصوب دوخت روپوش مدارس در برخی مناطق خبر داد و تأکید کرد که قیمتگذاری منطقهای و همکاری با پیمانکاران فاقد مجوز، حقوق خانوادهها و واحدهای صنفی را تهدید میکند.
به گزارش فرهنگیان پرس، اکبر صدقی، رئیس اتحادیه صنف خیاطان زنانه و مردانه تهران، نسبت به بی توجهی برخی مدارس و انجمنهای اولیا و مربیان به نرخهای مصوب دوخت لباس فرم هشدار داد و اعلام کرد که قیمتگذاری منطقهای در برخی نقاط تهران، با نرخهای رسمی ابلاغی اتاق اصناف همخوانی ندارد . او با اشاره به اینکه قیمتهای مصوب پس از طی تشریفات قانونی و تأیید اتاق اصناف تهران به مدیرکل آموزش و پرورش شهر تهران نیز ابلاغ شده است، گفت: «متأسفانه در برخی مناطق، قیمتگذاری بهصورت منطقهای انجام میشود؛ در حالی که قیمتهای رسمی پس از طی فرآیند قانونی و تأیید اتاق اصناف تهران به مدیرکل آموزش و پرورش شهر تهران نیز اعلام شده است.»
رئیس اتحادیه خیاطان تهران با بیان اینکه نرخهای مصوب برای مقاطع مختلف تحصیلی تعیین شده است، افزود: لباس فرم برای مقاطع اول تا سوم ابتدایی با گلدوزی ۴۲۱ تا ۴۶۵ هزار تومان و برای مقاطع چهارم تا ششم ۴۴۴ تا ۴۹۰ هزار تومان قیمتگذاری شده است . همچنین لباس دوره متوسطه بدون گلدوزی ۹۳۷ هزار تومان و پیراهن و شلوار کتان پسرانه دوره متوسطه ۶۶۱ هزار تومان تعیین شده که با ۱۰ درصد نوسان مواد اولیه، قیمت نهایی تا یک میلیون تومان نیز میرسد . او تأکید کرد که کسی حق فروش لباسهای فرم با قیمتی بالاتر از نرخهای مصوب را ندارد و این قیمتها هم به نفع تولیدکننده و هم مصرفکننده است .
صدقی با اشاره به نحوه انتخاب مجریان دوخت روپوش مدارس اظهار داشت که انتخاب پیمانکار، انجام اندازهگیری و دوخت لباس فرم مدارس باید از طریق واحدهای صنفی دارای پروانه کسب و با هماهنگی اتحادیه انجام شود تا کیفیت خدمات، رعایت نرخهای مصوب و حقوق مصرفکنندگان تضمین شود . او هشدار داد که در برخی موارد، با پیمانکارانی همکاری میشود که فاقد مجوزهای لازم هستند و این روند میتواند زمینهساز فعالیت خارج از چارچوبهای قانونی و تضعیف حقوق واحدهای صنفی مجاز شود. بر اساس آخرین بخشنامههای وزارت آموزش و پرورش، والدین نباید ملزم به خرید از یک تولیدی خاص شوند و انجام این کار برخلاف مقررات است .
در سالهای اخیر، فروش لباس فرم از سوی مدارس به یکی از منابع درآمدی غیررسمی تبدیل شده بود و لباسها را بیش از قیمت تمامشده به دانشآموزان میفروختند . با اجرای طرح نظارتی جدید، قرارداد بین مدرسه و تولیدکننده باید به تأیید اتحادیه خیاطان و انجمن اولیا و مربیان برسد و تولیدکنندگان نمونه کار خود را برای تأیید قیمت به اتحادیه ببرند . همچنین مدارس موظفاند لیست تولیدکنندگان معتبر را در اختیار والدین قرار دهند تا از خرید لباسهای غیراستاندارد پیشگیری شود . مدیرکل انجمن اولیا و مربیان وزارت آموزش و پرورش نیز اخیراً اعلام کرده که در تهران، کف قیمت لباس فرم ۵۴۸ هزار تومان و سقف آن ۸۲۵ هزار و ۵۰۰ تومان و برای پیراهن و شلوار و کت و شلوار یک میلیون و ۹۱۶ هزار تومان تعیین شده است .
در همین حال، وزیر آموزش و پرورش با اعلام سهساله شدن دوره استفاده از لباس فرم مدارس، بر ضرورت کاهش هزینههای خانوادهها تأکید کرده است . بر اساس دستورالعمل جدید، شورای مدرسه موظف است از تغییرات سالانه نوع و رنگ لباس دانشآموزی خودداری کند تا هزینههای اضافی بر خانوادهها تحمیل نشود . با این حال، کارشناسان تربیتی معتقدند که لباس متحدالشکل سبب همپوشانی اختلاف طبقاتی بین دانشآموزان میشود و برای خانوادهها صرفه اقتصادی دارد، اما در صورتی که مدیران مدارس رنگ، کیفیت و نوع دوخت لباس را به والدین اعلام کنند تا قدرت انتخاب جنس مرغوب و مدیریت هزینه را داشته باشند .
زیر ذرهبین فرهنگیان پرس
با وجود ابلاغ نرخهای رسمی و تأکید بر نظارت اتحادیههای صنفی، همچنان شاهد ناهماهنگی در اجرای قیمتگذاری لباس فرم مدارس در سطح مناطق مختلف تهران هستیم. این شکاف میان مصوبه و اجرا، علاوه بر تحمیل هزینههای اضافی به خانوادههای فرهنگیان و سایر اقشار جامعه، به تضعیف جایگاه اتحادیههای صنفی و گسترش فعالیت پیمانکاران فاقد مجوز دامن میزند. در شرایطی که معلمان و کارکنان آموزش و پرورش با فشارهای معیشتی دستوپنجه نرم میکنند، نظارت دقیقتر بر اجرای نرخهای مصوب و برخورد با تخلفات گرانفروشی، میتواند گامی مؤثر در جهت کاهش دغدغههای مالی خانوادهها و حفظ کرامت معلمان باشد. همچنین ضروری است که انجمنهای اولیا و مربیان با همراهی اتحادیههای صنفی، ضمن اطلاعرسانی شفاف به خانوادهها، زمینه انتخاب آگاهانه و رعایت حقوق مصرفکنندگان را فراهم کنند و از تبدیل لباس فرم به ابزاری برای کسب درآمد غیررسمی مدارس جلوگیری به عمل آورند.
