به گزارش فرهنگیان پرس، محمد رئیس‌زاده، رئیس سازمان نظام پزشکی کشور، در گفت‌وگو با ایسنا با بیان نمونه‌ای تلخ از کاهش شدید متقاضیان تخصص اطفال، نسبت به آینده سلامت کشور هشدار داد.
رئیس‌زاده با اشاره به وضعیت بیمارستان فوق‌تخصصی مفید کودکان گفت: «این بیمارستان در سال ۱۳۹۰ نزدیک به ۴۰ نفر رزیدنت در هر ورودی داشت، یعنی طی سه سال ۷۵ رزیدنت در بیمارستان بودند. اما سال گذشته کل رزیدنت بیمارستان مفید به ۱۰ نفر هم نرسید و برای شیفت شب مجبور شدند پزشک مقیم اطفال بیاورند.»
او افزود: «ما پیشنهاد دادیم به هر رزیدنت ماهانه ۴۰ میلیون تومان پرداخت شود که هزینه آن ۸۰۰ میلیون تومان بود، اما هزینه پزشکان مقیم ماهانه یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان شد. این به نفع مردم نیست و چند سال دیگر که اصلاً متخصص مقیم هم وجود نداشته باشد، باید چه کار کنیم؟»
رئیس سازمان نظام پزشکی با انتقاد از تمرکز صرف بر افزایش ظرفیت پزشک عمومی تصریح کرد: «در حال حاضر ۱۰۸ هزار پزشک عمومی در کشور وجود دارد و ۷۵ هزار دانشجوی پزشکی در حال تحصیل هستند. تا سال ۱۴۰۸ تا ۱۴۱۰ نزدیک به ۱۸۰ هزار پزشک عمومی خواهیم داشت، در حالی که باید برای همین پزشکان ایجاد انگیزه کنیم تا تخصص بخوانند.»
وی با اشاره به مشکلات بیمه‌ها و تاخیر در پرداخت‌ها گفت: «بیمه‌ها باید خود را با واقعیات حوزه سلامت تطبیق دهند، نه بالعکس. ۲۰ سال است مجبوریم با بیمه‌ها تطابق پیدا کنیم و این کار شکست خورده است. مردم و جامعه پزشکی هیچ منفعتی نداشته‌اند.»
رئیس‌زاده در بخش دیگری از سخنان خود با گلایه از بی‌توجهی به جامعه مامایی افزود: «حدود ۸۰ هزار ماما در کشور داریم که متأسفانه تنها ۱۰ درصد آنها پروانه مجوز دفتر کار گرفتند و وضعیت شغلی خوبی ندارند. اگر واقعاً به دنبال افزایش موالید هستیم، نمی‌توانیم ۸۰ هزار ماما را نادیده بگیریم.»
بحران خاموش در رشته‌های تخصصی پزشکی
کاهش ۱۴۰۰ نفری متقاضیان رشته‌های حیاتی مانند اطفال، بیهوشی و عفونی، یک زنگ خطر جدی برای نظام سلامت کشور است. این بحران اگر جدی گرفته نشود، در سال‌های آینده بیمارستان‌ها با کمبود پزشک متخصص مواجه خواهند شد و مردم باید هزینه آن را با جان خود بپردازند.
زیر ذره‌بین فرهنگیان پرس
اعداد و ارقامی که رئیس سازمان نظام پزشکی اعلام کرد، تصویری هشداردهنده از آینده نظام سلامت ایران را ترسیم می‌کند. کاهش ۱۴۰۰ نفری رزیدنت در رشته‌های اطفال، بیهوشی و عفونی، یک آمار خشک نیست؛ یعنی هزاران کودک، هزاران بیمار بدحال و هزاران نفر در آستانه عمل جراحی، در آینده با کمبود پزشک متخصص مواجه خواهند شد.
مثال بیمارستان مفید، یک نمونه عینی و دردناک از این بحران است. جایی که روزگاری ۷۵ رزیدنت در حال آموزش و خدمت بودند، اکنون حتی برای پر کردن شیفت شب هم به مشکل برخورده است. و راه‌حلی که ارائه شده (پزشک مقیم) نه تنها کیفیت خدمات را کاهش می‌دهد، بلکه هزینه‌ای بسیار بالاتر نیز به سیستم تحمیل می‌کند. این یعنی ناکارآمدی مضاعف.
چرا این اتفاق افتاده است؟ پاسخ در چند عامل نهفته است: فشار کاری طاقت‌فرسا، حقوق و مزایای ناچیز (در مقایسه با سختی کار)، عدم امنیت شغلی، و نبود چشم‌انداز روشن برای آینده. وقتی یک دانشجوی پزشکی می‌بیند همکارانش در رشته‌های دیگر (مثلاً جراحی پلاستیک یا زیبایی) درآمد و کیفیت زندگی بسیار بالاتری دارند، به طور طبیعی به سمت آن رشته‌ها جذب می‌شود. این یک مکانیسم طبیعی اقتصادی است.
انتقاد رئیس‌زاده از تمرکز صرف بر افزایش ظرفیت پزشک عمومی نیز بسیار بجا است. افزایش تعداد پزشک عمومی بدون ایجاد انگیزه برای تخصص گرفتن آنها، نه تنها مشکلی را حل نمی‌کند، که می‌تواند به افزایش بیکاری یا مهاجرت آنها منجر شود.
اشاره به وضعیت اسفناک ۸۰ هزار ماما نیز یک هشدار دیگر است. در شرایطی که دولت برای افزایش جمعیت و حمایت از خانواده سنگ تمام می‌گذارد، بی‌توجهی به جامعه مامایی که نقش کلیدی در سلامت مادر و کودک دارند، یک تناقض آشکار است.
در نهایت، هشدار رئیس نظام پزشکی را باید یک «فریاد» از درون سیستم سلامت دانست. اگر این فریاد شنیده نشود و اقدام اساسی صورت نگیرد، در سال‌های نه چندان دور، مردم در اورژانس بیمارستان‌ها با کمبود پزشک متخصص مواجه خواهند شد و هزینه این غفلت را با جان خود خواهند پرداخت.
