به گزارش فرهنگیان پرس،طرح جدید «سطوح درآمدی» برای دریافت یارانه، در حالی از سوی وزارت کار و رفاه به دولت پیشنهاد شده که انتقادات از حذف ۲۷ میلیون نفر از دهکهای بالای درآمدی به دلیل نادیده گرفتن هزینههای زندگی و تورم افسارگسیخته، شدت گرفته است. این تغییر میتواند مبنای پرداخت یارانه را از یک تقسیمبندی خشک آماری به شاخصی منعطفتر و نزدیکتر به واقعیتهای معیشتی خانوارها تبدیل کند.
احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، در تشریح این پیشنهاد اظهار داشت: «طبق قانون، دهکهای ۸، ۹ و ۱۰ مشمول یارانه نیستند، لذا تصور میشود این سه دهک با ۲۷ میلیون نفر خیلی پولدارند. در همین راستا آمدیم و سطوح درآمدی دیگری را به دولت پیشنهاد کردیم. در این آییننامه سطوح درآمدی مشخص شده که یک نفر با چه سطح درآمد و دو نفر با چه سطح درآمد باید یارانه بگیرند یا نگیرند و از قید دهک هشت و نه بیرون آمدهایم.» وی با اشاره به مثال یک مستأجر تهرانی با درآمد ۴۰ میلیون تومانی که مشمول حذف میشود، بر لزوم بازنگری در معیارها تأکید کرد.
شکاف بین قانون و واقعیتِ زندگی
وزیر رفاه با بیان اینکه«تصور عمومی بر این قرار گرفته که این سه دهک خیلی پولدار هستند»، خاطرنشان کرد این رویکرد با واقعیتهای معیشتی همخوانی ندارد. این اظهارات در حالی مطرح میشود که بسیاری از خانوارهای فرهنگی و کارمندان دولت با وجود قرارگیری در دهکهای میانی و بالایی، به دلیل هزینههای سنگین مسکن، آموزش فرزندان و درمان، زیر فشار شدید اقتصادی قرار دارند. میدری همچنین سازوکار اعتراض به حذف یارانه را از طریق سایت وزارت رفاه، آسان خواند و گفت در صورت ادعای کمتر بودن درآمد واقعی از رقم اعلامی، مورد مجدداً بررسی خواهد شد.
سیاستهای رفاهی؛ از معلولان تا توزیع شهرستانی تسهیلات
میدری در بخش دیگری از سخنانش به وضعیت معلولان پرداخت و با اشاره به افزایش ۴۰ درصدی حقوق آنان در سال جاری گفت:«پایه حقوق این افراد آنقدر ضعیف است که ۴۰ درصد هم دردی را از آنها دوا نمیکند.» وی از تلاش برای تقویت «محلهمحوری» و گسترش فرهنگ همیاری محلی برای حمایت از گروههای نیازمند مانند معلولان در شهرها خبر داد. وزیر کار همچنین «توزیع تسهیلات اشتغال بر اساس شهرستان» را یک گام مؤثر در کاهش نابرابریهای منطقهای عنوان و تصریح کرد: «نماینده جنوب کرمان گفت شما تسهیلات هم که میدهید به جنوب کرمان نمیرسد. چون ما اینجا کارمندی نداریم که توزیع کند… فلذا آمدیم و توزیع را بر حسب ۴۰۰ شهرستان انجام دادیم.»
طرح پیشنهادی تعیین سطوح درآمدی،اگرچه میتواند گامی به سوی واقعیتر کردن شاخصهای حمایتی باشد، اما پرسشهای کلیدی بیپاسخ ماندهاند. آیا «سطح درآمدی» جدید، افزایش نجومی هزینههای اساسی مانند مسکن، درمان و آموزش را بهطور شفاف محاسبه خواهد کرد؟ تجربه نشان داده است که هر تغییر در نظام پرداخت یارانه، ابتدا با ابهام و بیثباتی همراه است و خانوارهای کمدرآمد و دهکهای میانی، از جمله بسیاری از فرهنگیان، قربانی این بیثباتی میشوند.
شفافیت در معیارها، سرعت در اجرا و ایجاد یک چتر ایمنی برای جلوگیری از آسیب به قشرهای آسیبپذیر در این گذار، آزمون اصلی کارآمدی دولت در حوزه رفاه خواهد بود. بدون در نظر گرفتن «خط فقر واقعی»، هر طرح جدیدی تنها میتواند جابجایی آمارها باشد، نه چارهای برای معیشت مردم.
