صالحی: تعلیم و تربیت زیربنای تمدن و اقتدار ملی است

به گزارش فرهنگیان پرس، آیین تجلیل انجمن تکریم مفاخر تعلیم و تربیت از شهید کمال خرازی و جمعی از پیشکسوتان آموزش کشور، امروز دوشنبه ۱۱ آبان برگزار شد و علی‌اکبر صالحی، رئیس بنیاد ایران‌شناسی و رئیس هیئت‌مدیره این انجمن، در آن سخنرانی کرد.

صالحی با اشاره به نخستین فرمان وحی، «اقرأ»، گفت: «تعلیم و تربیت اساس و زیربنای تمدن، توسعه و اقتدار ملی است.» او جامعه را به درختی تشبیه کرد که استحکامش به سلامت ریشه‌ها وابسته است و افزود ملتی که می‌خواهد سرافراز باشد، باید همچون باغبانی عمل کند که کار را از ریشه آغاز می‌کند، نه از شاخه‌ها؛ اقتصاد، صنعت، سیاست و امنیت شاخه‌های کشورند و ریشه اصلی، انسانی است که تربیت می‌شود.

رئیس بنیاد ایران‌شناسی ادامه داد: «مهندسی که می‌سازد، پزشکی که درمان می‌کند و قاضی که حکم می‌دهد، همه روزی در کلاس اول مدرسه نشسته‌اند و معلمی مسئولیت آموزش و پرورش آنان را بر عهده گرفته است.» به گفته او، اگر این بنیاد مستحکم باشد می‌توان بر آن هر بنایی ساخت و اگر سست باشد، هرچه ساختمان جامعه بالاتر برود، لرزش آن بیشتر می‌شود.

از امیرکبیر تا توران میرهادی

صالحی در بخش دیگری از سخنانش از چهره‌های ماندگار آموزش ایران یاد کرد؛ از امیرکبیر و تأسیس دارالفنون و میرزا حسن رشدیه، پدر مدارس نوین، تا جبار باغچه‌بان که برای کودکان ناشنوا مدرسه ساخت، محمد بهمن‌بیگی که آموزش را به چادرهای عشایر برد و توران میرهادی که عمر خود را وقف آموزش کودکان کرد. او همچنین از شهید مطهری و شهید رجایی به‌عنوان معلمانی یاد کرد که اندیشه و منش آنان الگوی نسل‌ها شده است.

رئیس هیئت‌مدیره انجمن مفاخر تعلیم و تربیت در ادامه یاد شهید کمال خرازی و شهید لاریجانی را گرامی داشت و از حمایت مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، قدردانی کرد.

از قدردانی زبانی تا معیشت معلم

صالحی با تأکید بر جایگاه معلم گفت: «قدردانی از معلمان نباید صرفاً به خسته نباشید محدود شود؛ تأمین معیشت آبرومندانه معلمان باید بخشی از برنامه‌های عملی باشد.» او درباره کیفیت آموزش نیز تصریح کرد ارزشیابی دانش‌آموزان نباید فقط بر حافظه تکیه کند و باید توان اندیشیدن، فهم و مهارت آنان را بسنجد.

زیر ذره بین فرهنگیان پرس

سخنان صالحی، آن هم از زبان چهره‌ای علمی که سال‌ها در عالی‌ترین سطوح مدیریتی کشور حضور داشته، تکرار حقیقتی است که معلمان بارها گفته‌اند: هیچ مهندس، پزشک و قاضی‌ای بدون معلم کلاس اول ساخته نمی‌شود. اما فاصله میان این ستایش‌ها و واقعیت سفره معلم همچنان زیاد است. تکریم مفاخری چون باغچه‌بان و بهمن‌بیگی زمانی معنای کامل پیدا می‌کند که معلم امروز نیز بتواند بدون دغدغه معیشت، وقت و انرژی خود را صرف کلاس کند. تأکید بر عبور از «خسته نباشید» و تغییر ارزشیابی حافظه‌محور، دو مطالبه روشن است که اگر در بودجه و سیاست‌های آموزشی ترجمه نشود، این آیین‌ها نیز به همان قدردانی زبانی محدود خواهند ماند.