سازمان امور دانشجویان با برگزاری نخستین نشست هماندیشی، رسماً برنامه جذب دانشجویان بینالملل در دورههای مهارتمحور دانشگاههای علمیکاربردی و ملی مهارت را کلید زد. در این نشست که با حضور معاون وزیر علوم و روسای دو دانشگاه برگزار شد، بر لزوم بهرهگیری از ظرفیت دورههای کوتاهمدت آموزشی برای جذب تکنسینهای خارجی و تحقق سهم ۳۲۰ هزار نفری دانشجویان بینالملل در برنامه هفتم پیشرفت تأکید شد. همچنین مقرر شد کارگروهی مشترک برای پیگیری منسجم این موضوع تشکیل شود.
به گزارش فرهنگیان پرس، نخستین نشست هماندیشی برای برنامهریزی و سیاستگذاری در خصوص جذب دانشجویان بینالملل در دورههای آموزشی مهارتمحور، با حضور سعید حبیبا معاون وزیر علوم و رئیس سازمان امور دانشجویان، عباس قنبری باغستان معاون بورس و امور دانشجویان خارج، غلامرضا زمانیان رئیس دانشگاه ملی مهارت و محمد علیاکبری رئیس دانشگاه علمی-کاربردی برگزار شد. در این جلسه که جمعی از مدیران بینالملل نیز حضور داشتند، راهکارهای عملیاتی برای جهش در جذب دانشجویان خارجی و بهرهگیری از ظرفیت دانشگاههای مهارتی مورد بحث و بررسی قرار گرفت.
رئیس سازمان امور دانشجویان در آغاز این نشست با اشاره به رسالت برنامه هفتم پیشرفت مبنی بر جذب ۳۲۰ هزار دانشجوی خارجی، گفت: «در عرصه جذب دانشجویان خارجی، یکی از حوزههایی که بازار منطقهای و حتی جهانی بسیار خوبی دارد، دانشگاههای مهارتی ما هستند. باید از ظرفیتهای عظیم دو دانشگاه ملی مهارت و علمی-کاربردی نهایت بهره را ببریم.» حبیبا با تأکید بر مزیت برجسته این دانشگاهها یعنی ورود سریع فارغالتحصیلان به بازار کار، افزود: «دورههای کوتاهمدت آموزشی در مقاطع کاردانی و کارشناسی ناپیوسته، بستر بسیار مناسبی برای جذب دانشجویان بینالمللی در سطح تکنسین است. فارغالتحصیلان این مراکز به دلیل آموزشهای عملی و مهارتمحور، میتوانند جایگاه علمی ایران را در کشورهای منطقه حفظ کرده و اثرگذاری کشور را تقویت کنند.»
معاون وزیر علوم در ادامه با اشاره به اهمیت حفظ کیفیت آموزشی، تأکید کرد که استانداردهای آموزشی و کیفیت تحصیلی، اولویت اصلی سازمان امور دانشجویان در این مسیر خواهد بود. او همچنین بر لزوم تمایز مأموریتی دو دانشگاه مهارتی کشور برای جلوگیری از موازیکاری و بهرهگیری بهینه از ظرفیتهای هر یک تأکید کرد.
در ادامه این نشست، رئیس دانشگاه ملی مهارت با تشریح ابعاد مأموریتی این دانشگاه اظهار داشت که دانشگاه علمی-کاربردی و دانشگاه ملی مهارت باید بر اساس مأموریتهای تفکیکشده خود حرکت کنند. غلامرضا زمانیان تصریح کرد: «دانشگاه علمیکاربردی بر حوزه آموزش شغل تمرکز دارد، در حالی که تمرکز دانشگاه ملی مهارت بر آموزش حرفه و مهارت است. سنگبنای جذب دانشجوی خارجی نیز باید بر روی همین تفاوت مأموریتها گذاشته شود.» او دومین تفاوت را در ساختار حاکمیتی دانست و افزود: «دانشگاه ملی مهارت متولی آموزش مهارتی در بخش دولتی و دانشگاه علمیکاربردی متولی این آموزشها در بخش خصوصی است.»
رئیس دانشگاه ملی مهارت از آمادهسازی زیرساختهای آموزشی برای کشورهای همسایه خبر داد و گفت: «در حال حاضر بر اساس ۲۰۰ برنامه آموزشی کوتاهمدت، تدوین سرفصلها و کدنویسی دورهها انجام شده است. همچنین برنامهریزیهای لازم جهت توانمندسازی اعضای هیأت علمی در سطح مربیان و اعزام آنها به کشورهای همسایه صورت گرفته و در بخش تجهیز کارگاههای آموزشی مورد استقبال کشورهای منطقه نیز تمهیداتی انجام شده است.»
براساس گزارش ایلنا، در این جلسه مقرر شد برای بهرهگیری از ظرفیت رایزنان علمی جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور، نشست مشترکی با حضور این رایزنان و روسای دو دانشگاه برگزار شود. همچنین دو دانشگاه موظف شدند برنامهریزیهای لازم را برای بازاریابی منطقهای و بینالمللی دورههای مهارتمحور انجام دهند و تمهیدات لازم، از جمله پیشبینی و تأمین بودجه مورد نیاز برای حضور در نمایشگاههای بینالمللی جذب دانشجو، در دستور کار قرار گیرد. در نهایت، برای پیگیری منسجم موضوع جذب دانشجویان بینالملل در دورههای مهارتمحور، کارگروهی مشترک با حضور نمایندگان تامالاختیار روسای دو دانشگاه و با محوریت معاونت بورس و امور دانشجویان خارج سازمان امور دانشجویان تشکیل شد.
زیر ذرهبین فرهنگیان پرس
در حالی که مسئولان از برنامهریزی برای جذب دانشجویان خارجی در دانشگاههای مهارتی خبر میدهند، این پرسش مطرح است که آیا زیرساختهای آموزشی و رفاهی این دانشگاهها برای پذیرش دانشجویان بینالمللی آمادهسازی شده است؟ تجربه سالهای اخیر نشان داده که دانشگاههای کشور با چالشهای جدی در حوزه تأمین بودجه، تجهیز کارگاهها و نگهداشت اعضای هیأت علمی مواجه هستند. در چنین شرایطی، اولویتبندی منابع محدود میان توسعه آموزشهای مهارتی برای دانشجویان داخلی و جذب دانشجویان خارجی، نیازمند برنامهریزی دقیق و شفافسازی است. با توجه به تأکید بر دورههای کوتاهمدت و آموزشهای عملی، به نظر میرسد موفقیت این طرح در گرو بازنگری در سرفصلهای آموزشی، ایجاد انعطافپذیری در نظام آموزشی و فراهم کردن امکانات رفاهی مناسب برای دانشجویان خارجی باشد. همچنین هماهنگی میان دستگاههای متولی از جمله وزارت علوم، وزارت امور خارجه و سازمان مهاجرت برای تسهیل فرآیند پذیرش و صدور ویزا، از جمله الزاماتی است که نباید نادیده گرفته شود. این طرح اگرچه میتواند به ارتقای جایگاه علمی و اقتصادی ایران در منطقه کمک کند، اما نباید از نیاز مبرم به ارتقای کیفیت آموزشهای مهارتی برای دانشجویان داخلی غافل شد و آن را فدای اهداف کمی جذب دانشجو کرد.
