معاون تربیت بدنی و سلامت آموزش و پرورش شهرستان‌های استان تهران با اذعان به اینکه تهران جزو استان‌های محروم از نظر سرانه فضای ورزشی است، از اجرای ۶۴ پروژه ورزشی و افزایش ۱۶۰ هزار متری فضای درون‌مدرسه‌ای خبر داد. با این حال، این آمار نشان می‌دهد که پایتخت همچنان در قعر جدول سرانه‌های ورزشی کشور قرار دارد.
به گزارش فرهنگیان پرس، یوسف بهارلو، معاون تربیت بدنی و سلامت آموزش و پرورش شهرستان‌های استان تهران، در آیین عملیات اجرایی طرح «میدان همدلی» با بیان اینکه تهران به دلیل تعدد مدارس دو شیفت و تعداد بالای دانش‌آموزان، جزو استان‌های لازم‌التوجه و محروم کشور بوده است، گفت: «آخرین استان کشور به لحاظ سرانه فضا هستیم.» او افزود که در یک سال گذشته، طرح میدان همدلی در همه استان‌های کشور و در شهرستان‌های استان تهران اجرا شد و سرانه ورزشی درون‌مدرسه‌ای دانش‌آموزان افزایش قابل توجهی پیدا کرد.
بهارلو با اشاره به تعهد اجرای ۶۴ پروژه در شهرستان‌های استان تهران طبق تفاهمنامه با معاونت تربیت بدنی و سلامت وزارت آموزش و پرورش، ادامه داد: «این ۶۴ پروژه صد در صد در شهرستان‌های استان تهران محقق شد و ۱۶۰ هزار متر فضای ورزشی درون مدرسه‌ای به سرانه فضای دانش‌آموزان در شهرستان‌های استان تهران اضافه و باعث شد دو پله در بین استان‌های کشور صعود کنیم و این نشان از محرومیت ویژه در شهرستان‌های استان تهران بود که نیازمند توجه ویژه‌تر خواهد بود.»
معاون تربیت بدنی و سلامت آموزش و پرورش شهرستان‌های استان تهران اظهار کرد که سال تحصیلی جدید با اجرای میدان همدلی، پیامی به مردم کشور صادر می‌کند که آموزش و پرورش با شادی و نشاط و سلامت برای دانش‌آموزان به پیشواز مهری پرنشاط می‌رود. او این طرح را قدم اولی دانست که با آغاز پروژه‌های اجرایی میدان همدلی در سراسر کشور آغاز شده است.
گفتنی است، موضوع کمبود فضای ورزشی در مدارس تهران و سایر استان‌ها، همواره یکی از دغدغه‌های جدی معلمان، والدین و دانش‌آموزان بوده است. بر اساس گزارش‌های منتشر شده در سال‌های اخیر، سرانه فضای ورزشی دانش‌آموزان در ایران به طور متوسط حدود نیم متر مربع است که این رقم در مقایسه با استانداردهای جهانی (۲ تا ۳ متر مربع) بسیار پایین است. در اسفندماه سال ۱۴۰۴، معاون تربیت بدنی و سلامت وزارت آموزش و پرورش از کمبود ۱۰ هزار فضای ورزشی در مدارس کشور خبر داده و اعلام کرده بود که برای رفع این نقیصه به ۵۰ هزار میلیارد تومان اعتبار نیاز است. همچنین در اردیبهشت‌ماه سال جاری، رئیس سازمان نوسازی مدارس کشور از اختصاص ۲۵ هزار میلیارد ریال برای ساخت فضاهای ورزشی در مدارس خبر داده بود که نشان از عزم مسئولان برای جبران این کمبودها دارد.
زیر ذره بین فرهنگیان پرس
اذعان صریح معاون تربیت بدنی و سلامت استان تهران به اینکه پایتخت در قعر جدول سرانه فضای ورزشی قرار دارد، زنگ خطری جدی برای مسئولان کشوری و محلی است. شهری که به عنوان پایتخت ایران، میزبان میلیون‌ها دانش‌آموز است، چگونه می‌تواند در زمینه فضای ورزشی از محروم‌ترین استان‌ها باشد؟ این موضوع نه تنها نشان از بی‌توجهی به سلامت جسمانی نسل آینده دارد، بلکه با رویکرد سند تحول بنیادین که بر تربیت تمام‌ساحتی و توجه به ساحت زیستی و بدنی تأکید دارد، در تناقض آشکار است.
اگرچه اجرای ۶۴ پروژه و افزایش ۱۶۰ هزار متری فضای ورزشی گامی رو به جلو محسوب می‌شود، اما این اقدام در مقابل نیاز عظیم پایتخت، قطره‌ای در دریا است. برای نمونه، شهر تهران با بیش از یک میلیون دانش‌آموز، به چندین هزار فضای ورزشی استاندارد نیاز دارد که با این تعداد پروژه، فاصله بسیار زیادی وجود دارد. همچنین نگرانی‌هایی درباره کیفیت ساخت، تأمین تجهیزات و نگهداری این فضاها وجود دارد که تجربه تلخ پروژه‌های مشابه در سال‌های گذشته، این دغدغه را تشدید می‌کند.
مهم‌تر از همه، این محرومیت در شرایطی رخ می‌دهد که کشور در آتش‌بس موقت پس از جنگ تحمیلی به سر می‌برد و بخش قابل توجهی از منابع مالی صرف بازسازی زیرساخت‌های آسیب‌دیده می‌شود. اما نباید فراموش کرد که سرمایه‌گذاری بر روی سلامت جسمانی دانش‌آموزان، نه یک هزینه، بلکه یک سرمایه‌گذاری راهبردی برای آینده کشور است. نسلی که امروز از فضای ورزشی محروم باشد، فردا با بیماری‌های جسمی و روحی متعددی مواجه خواهد شد که هزینه‌های درمانی آن، چندین برابر هزینه ساخت فضاهای ورزشی است.
ضروری است که وزارت آموزش و پرورش و سازمان نوسازی مدارس با همکاری شهرداری‌ها و سایر نهادهای مسئول، برنامه‌ای جامع و زمان‌بندی شده برای جبران این کمبودها در تهران و سایر استان‌های محروم تدوین کنند و با تخصیص اعتبارات کافی و نظارت مستمر بر کیفیت اجرا، به شعار «مدرسه شاد و پویا» جامه عمل بپوشانند. در غیر این صورت، باز هم شاهد خواهیم بود که پس از مدتی این پروژه‌ها نیز به آمارهای تشریفاتی در پرونده‌های اداری تبدیل می‌شوند و دانش‌آموزان همچنان از نعمت ورزش و نشاط محروم خواهند ماند.
