به گزارش فرهنگیان پرس، یک هزار و هفتاد و نهمین جلسه شورای عالی آموزش و پرورش با حضور وزیر آموزش و پرورش، دبیرکل شورا و سایر اعضا به‌صورت حضوری و برخط برگزار شد. در این جلسه، اعضا دیدگاه‌ها و پیشنهادهای خود را درباره موضوعات و مسائل مختلف آموزش و پرورش مطرح کردند و در نهایت، کلیات «آیین نامه کانون های تندرستی و استعدادیابی ورزشی» به تصویب رسید .
موسی‌الرضا کفاش، معاون دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش، با اشاره به این مصوبه گفت: «در این جلسه مقرر شد نقطه نظرات اعضای شورای عالی آموزش و پرورش در آیین نامه مذکور اعمال و اصلاحات لازم انجام و برای تایید رئیس محترم جمهور ارسال شود.» او افزود که این آیین‌نامه به منظور اجرای بند «ح» ماده ۸۹ قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران و تحقق اهداف سند تحول بنیادین آموزش و پرورش تدوین شده است و به وزارت آموزش و پرورش اجازه می‌دهد نسبت به راه‌اندازی و فعالیت «کانون تندرستی و استعدادیابی ورزشی» در سطح شهرستان‌ها و مناطق اقدام نماید .
بر اساس اعلام معاون دبیرکل، مهم‌ترین اهداف این آیین‌نامه شامل «ترویج سبک زندگی فعال و سالم در بین دانش آموزان، توسعه و ارتقای سواد حرکتی، سلامت جسمی و مهارت های ورزشی دانش آموزان، ایجاد زمینه مناسب جهت شناسایی، پرورش و هدایت استعدادهای ورزشی دانش آموزان، شناسایی و مداخله بهنگام جهت بهبود وضعیت دانش آموزان دارای مشکلات جسمانی، حرکتی، ناهنجاری های قامتی، اضافه- وزن و چاقی و همچنین تشکیل پرونده رشدی- تربیتی دانش آموزان در حوزه تربیت بدنی و سلامت» است .
گفتنی است، این اقدام در شرایطی صورت می‌گیرد که پیش از این، محمد جعفری، معاون تربیت بدنی و سلامت وزارت آموزش و پرورش، در گفت‌وگو با خبرگزاری آنا، از کم‌تحرکی و چاقی به‌عنوان یک بحران جدی در میان دانش‌آموزان نام برده و تأکید کرده بود که ۹۰ دقیقه زنگ ورزش در هفته برای نسل امروز کافی نیست و برنامه‌ریزی برای ایجاد ۱۲۴ کانون تندرستی در دستور کار قرار دارد . بر اساس این گزارش، طرح «کنترل وزن و چاقی دانش‌آموزان» یا همان طرح «کوچ»، توانسته بود نرخ چاقی را از ۳۰.۱ درصد به ۲۷ درصد کاهش دهد، اما همچنان بیش از یک‌چهارم دانش‌آموزان با این معضل دست‌وپنجه نرم می‌کنند .
زیر ذره‌بین فرهنگیان پرس
مصوبه شورای عالی آموزش و پرورش برای راه‌اندازی «کانون‌های تندرستی و استعدادیابی ورزشی» اگرچه گامی مثبت در جهت تحقق وعده‌های سند تحول بنیادین محسوب می‌شود، اما پرسش اساسی اینجاست که آیا آموزش‌وپرورش با کسری بودجه‌ی مزمن و ناترازی‌های مالی، توانایی اجرای این طرح را در سطح ملی دارد؟ تجربه‌ی سال‌های اخیر نشان داده که بسیاری از مصوبات شورای عالی به دلیل کمبود منابع مالی و زیرساختی، روی کاغذ باقی مانده یا با تأخیر چندین ساله اجرا شده‌اند. اگرچه ماده ۸۹ قانون برنامه هفتم، دولت را مکلف به تأمین اعتبار برای ایجاد فضاهای ورزشی درون‌مدرسه‌ای و راه‌اندازی این کانون‌ها کرده، اما در عمل، تخصیص اعتبارات همواره با چالش‌های جدی مواجه بوده است .
نکته‌ی تأمل‌برانگیز دیگر، هماهنگی این طرح با نظام جامع مراقبت‌های اجتماعی دانش‌آموزان (نماد) است؛ طرحی که در سال‌های اخیر با هدف پایش سلامت روان و اجتماعی دانش‌آموزان اجرا شده، اما هنوز بسیاری از مدارس از زیرساخت‌های لازم برای ثبت و تحلیل داده‌ها برخوردار نیستند. حال قرار است پرونده‌ی رشدی-تربیتی دانش‌آموزان در حوزه تربیت بدنی نیز به این نظام اضافه شود؛ اقدامی که نیازمند نیروی متخصص، تجهیزات سنجش استاندارد و مهم‌تر از همه، اراده‌ای جدی برای عبور از رویه‌های سنتی و کاغذی است. آنچه مسلم است، بدون تأمین پایدار منابع مالی و توانمندسازی نیروی انسانی، این کانون‌ها نیز همچون بسیاری از طرح‌های قبلی، به فضایی برای نمایش و گزارش‌های صوری تبدیل خواهند شد، درحالی‌که نسل کم‌تحرک و چاق امروز، بیش از هر زمان دیگری به مداخلات عملی و مستمر نیاز دارد.
