به گزارش فرهنگیان پرس، فریدون مجلسی، تحلیلگر روابط بین‌الملل در سرمقاله روزنامه ستاره صبح نوشت، چهارشنبه گذشته حسن روحانی، رئیس‌جمهور در نامه‌ای به رهبران انگلیس، فرانسه، آلمان، چین و روسیه اقدامات متقابل ایران در برجام را برای این کشورها تشریح کرد. در این نامه آمده است که جمهوری اسلامی از این پس محدودیت‌های مربوط به نگهداری ذخایر اورانیوم غنی شده و ذخایر آب سنگین اراک را رعایت نخواهد کرد. همچنین به طرف‌های اروپایی حاضر در برجام دو ماه مهلت داده شد تا آنگونه که دولت معتقد است به تعهدات خود در برجام عمل کنند. به عقیده نویسنده بیان رئیس‌جمهور در این نامه می‌تواند مغایر مفاد توافقنامه هسته‌ای تلقی شود و به همین دلیل ممکن است برای کشور مسئله‌ساز شود. باید توجه داشت که پیش از این آمریکا اعلام کرده بود کشورهای دیگر اورانیوم غنی شده و آب سنگین ایران را خریداری نکنند. تا پیش از این فروش این دو محصول از طریق عمان صورت می‌گرفت. حال باید توجه داشت زمانی که ایالات‌متحده دیگر کشورها را از خرید اورانیوم غنی شده و آب سنگین ایران منع کرده، چه نیازی است رئیس‌جمهور در نامه خود مطرح کند که دیگر مازاد تولید این دو را به فروش نمی‌رساند؟ براساس مفاد توافقنامه هسته‌ای ایران موظف است که مازاد تولید اورانیوم غنی شده (بیش از ۳۰۰ کیلوگرم) و مازاد تولید آب سنگین (بیش از ۱۳۰ تن) را از طریق عمان به فروش برساند، در مقابل طرف‌های دیگر نیز موظف‌اند این مازاد تولید را از ایران خریداری کنند. حال مسئله اینجاست که آمریکا کشورها را از خریداری این دو منع کرده و نیازی نیست که طرف‌های برجام را به نفروختن تهدید کرد. درواقع خریداری وجود ندارد که چنین تهدیدی صورت گیرد. رئیس‌جمهور از ادبیات نادرستی که می‌تواند برای کشور هزینه داشته باشد، استفاده کرد. اگر طرف مقابل وظیفه خرید را انجام ندهد، ایران می‌تواند بگوید من به تولیدم ادامه می‌دهم. موضوع دیگر اولتیماتومی است که ایران به اروپایی‌ها داده است. این در حالی است که آن‌ها توجیه دارند و مدعی‌اند که نمی‌توانند شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران خود را مجبور به تجارت با ایران کنند. این توجیه منطقی است؛ چراکه در اروپا دولت‌ها نمی‌توانند شرکت‌های خصوصی را وادار به تجارت با کشوری خاص کنند. آن‌ها در جواب گفته‌اند به برجام متعهد خواهند ماند، اما اگر ایران از تعهداتش تخطی کند به شورای امنیت شکایت خواهند برد. در مقابل ایران تهدید کرده شکایت به شورای امنیت خط قرمز ماست. این واکنش اشتباه و مسئله‌ساز است. کشورها در جایگاهی نیستند که دیگران را تهدید کنند که شکایت خود را به شورای امنیت نبرند.