به گزارش فرهنگیان پرس، معاونت آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش شیوهنامه اجرایی طرح حامی ویژه تابستان ۱۴۰۵ را با هدف جبران افت تحصیلی دانشآموزان دوره ابتدایی به ادارات کل آموزش و پرورش استانها ابلاغ کرد. این طرح در راستای تحقق اهداف سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، برنامه هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران و سیاستهای وزارت آموزش و پرورش در زمینه ارتقای کیفیت یادگیری و توسعه عدالت آموزشی و تربیتی طراحی شده است.
با توجه به ضرورت برنامهریزی برای تقویت مهارتهای سواد پایه دانشآموزان و جبران فرصتهای یادگیری ازدسترفته آنان، در این شیوهنامه بر نظارت مستمر بر فرآیند اجرا تأکید شده است. همچنین ارزشیابی منطقهای از دانشآموزان تحت پوشش در پایان دوره با هدف بررسی میزان بهبود یادگیری و سنجش اثربخشی برنامه انجامشده، از دیگر محورهای اصلی این شیوهنامه است.
بر اساس اطلاعات موجود، در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ و با توجه به شرایط خاص کشور که ناشی از جنگ تحمیلی و بحرانهای اقتصادی است، بخش قابل توجهی از دانشآموزان به ویژه در مناطق محروم و حاشیه شهرها دچار عقبماندگی تحصیلی جدی شدهاند. افت تحصیلی در دروس پایه مانند فارسی و ریاضی در دوره ابتدایی که پایه و اساس یادگیریهای بعدی است، نگرانی بسیاری از معلمان و والدین را برانگیخته است.
طرحهای جبرانی در سالهای گذشته نیز اجرا شدهاند که از جمله آنها میتوان به طرح «آجر به آجر» با هدف شناسایی و جبران افت تحصیلی دانشآموزان در دوران کرونا اشاره کرد. با این حال، ارزیابیهای صورتگرفته نشان داده است که بسیاری از این طرحها به دلیل کمبود منابع، عدم نظارت کافی و نبود برنامههای تشویقی برای دانشآموزان و معلمان، نتوانستهاند به اهداف کامل خود دست یابند.
زیر ذره بین فرهنگیان پرس
با وجود ابلاغ شیوهنامه طرح حامی برای جبران افت تحصیلی دانشآموزان ابتدایی، اما سؤال اساسی این است که آیا این طرح با چالشهای ساختاری و اجرایی جدی مواجه نخواهد شد؟ در شرایطی که بسیاری از مدارس کشور با کمبود معلم، فضاهای آموزشی غیراستاندارد و نبود امکانات اولیه مانند تخته هوشمند و کتابهای درسی کافی دستوپنجه نرم میکنند، چگونه میتوان انتظار داشت که یک طرح تابستانی با مدت زمان محدود، بتواند فاصله عمیق ایجادشده در یادگیری دانشآموزان را جبران کند؟
نکته تأملبرانگیز، تأکید شیوهنامه بر ارزشیابی منطقهای برای سنجش اثربخشی برنامه است، در حالی که در سالهای اخیر گزارشهای متعددی از عدم شفافیت در ارزیابی برنامههای جبرانی منتشر شده است. آنچه بیش از هر چیز ضرورت دارد، تخصیص اعتبار کافی، جذب معلمان باانگیزه و مجرب، ایجاد کلاسهای درس با تعداد دانشآموز محدود و پیگیری مستمر وضعیت دانشآموزان پس از پایان طرح است. در غیر این صورت، طرح حامی نیز مانند بسیاری از برنامههای جبرانی پیشین، به یک اقدام نمایشی و صوری تبدیل خواهد شد که نمیتواند خلأهای عمیق آموزشی در نظام آموزش ابتدایی کشور را پر کند.
