به گزارش فرهنگیان پرس، پس از تغییر شیوه آموزش دانش‌آموزان از حضوری به مجازی در پی شرایط امنیتی، چالش‌های جدیدی برای معلمان، والدین و نظام آموزشی ایجاد شده است. این تغییر اگرچه راهکاری ضروری برای تداوم تحصیل در بحران است، اما نگرانی‌هایی درباره کیفیت یادگیری، نقش تربیتی مدارس و افزایش بار مسئولیت خانواده‌ها را به همراه دارد. بنابر گزارش خبرگزاری ایرنا، والدین دانش‌آموزان به ویژه در مقطع ابتدایی از کاهش انضباط تحصیلی و نیاز به نظارت دائمی بر کلاس‌های آنلاین گلایه دارند. مادر یک دانش‌آموز شیرازی بیان کرد: «فرزندم در کلاس مجازی تمرکز کمتری دارد و آمادگی لازم برای پاسخ به پرسش‌ها را ندارد، در حالی که در محیط مدرسه این چالش‌ها مدیریت می‌شد.»
فارس: درسنامه‌ها و پویش‌های جبرانی
ژیلا حیدری، معاون آموزش ابتدایی آموزش و پرورش فارس، با اشاره به حضور ۹۵ درصدی دانش‌آموزان در کلاس‌های مجازی، توضیح داد: «برای حل مشکل دسترسی مناطق محروم، درسنامه‌های خودآموز و تعاملی تولید و به صورت چاپی توزیع شده است. همچنین پویش «قرارهای آموزشی» با برگزاری کلاس‌های حضوری محدود در مکان‌های امن، به رفع اشکالات درسی کمک می‌کند.»
او تاکید کرد ارزیابی دانش‌آموزان بر اساس ارزشیابی کیفی و مستمر انجام می‌شود و آزمون‌های پایانی پراسترس حذف شده‌اند. حیدری به والدین و معلمان توصیه کرد:«با کنترل استرس خود و پرهیز از فشار آموزشی مضاعف، فضای آرام‌تری برای دانش‌آموزان ایجاد کنند. سلامت روان کودکان در این شرایط اولویت است.»
زیر ذره‌بین فرهنگیان پرس
اگرچه تلاش‌های آموزش و پرورش برای جبران خلأهای آموزش مجازی قابل تقدیر است، اما نباید فراموش کرد که مدرسه تنها محیط انتقال دانش نیست؛ بلکه کانون شکل‌گیری مهارت‌های اجتماعی، مسئولیت‌پذیری و هویت جمعی است. در شرایطی که جامعه با پیامدهای روانی جنگ و انزوای ناخواسته کودکان مواجه است، سیاست‌گذاری‌ها باید فراتر از حل مشکلات تحصیلی، به بازتعریف «تربیت در بحران» بپردازد. ایجاد شبکه‌های حمایتی روان‌اجتماعی برای خانواده‌ها و تقویت برنامه‌های غیردرسی تعاملی می‌تواند بخشی از راهکارهای بلندمدت باشد.
