با وجود افزایش چهاربرابری حق بیمه تکمیلی بازنشستگان کشوری، مراکز درمانی یک‌طرفه قرارداد خود را با بیمه دی لغو کرده‌اند و بدهی ۲۷ هزار میلیارد تومانی صندوق به شرکت‌های بیمه‌گر نیز تسویه نشده است. نماینده بازنشستگان آموزش و پرورش می‌گوید بازنشستگان دولت برای درمان بلاتکلیف‌اند.
به گزارش فرهنگیان پرس، بحث بیمه تکمیلی بازنشستگان صندوق‌های مختلف کشور سال‌هاست که به یک گره کور تبدیل شده است. سازمان تأمین اجتماعی هنوز بدهی‌های انباشته خود به شرکت‌های بیمه تکمیلی را تسویه نکرده و حالا این بحران به صندوق بازنشستگی کشوری -دومین بیمه‌گر اجتماعی مهم کشور- سرایت کرده و درمان بازنشستگان دولت را با دردسر بزرگی مواجه ساخته است.
سال گذشته، در مراسم انعقاد قرارداد بیمه تکمیلی صندوق کشوری با یکی از شرکت‌های بیمه‌گر، در حالی که خبرنگاران برای پوشش خبری حاضر شده بودند، شرکت بیمه‌گر به دلیل اختلافات قراردادی در دقیقه نود پای میز نیامد. پس از ناکارآمدی بیمه دانا و انباشت بدهی‌های سنگین، زمزمه بستن قرارداد با بیمه دی و پیروزی این شرکت در مناقصه مطرح شد، اما امضای نهایی نیز ماه‌ها به تأخیر افتاد.
سرانجام در نیمه اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ (اوایل می ۲۰۲۶)، با تأخیری چندماهه، قراردادی که پیش از جنگ تحمیلی علیه ایران باید بسته می‌شد، نهایی و امضا شد. بیمه دی قرار بود میزبان ۲.۵ میلیون بازنشسته در ۱۳ هزار مرکز درمانی باشد، اما حالا گلایه‌ها همچنان پابرجاست؛ گلایه‌هایی که شامل صندوق‌های ادغام‌شده مانند هما و فولاد نیز می‌شود و محدود به کارکنان بازنشسته دولت نیست.
نماینده بازنشستگان: از چهار برابر شدن حق بیمه تا لغو یک‌طرفه قرارداد«محمدرضا انتظاریان»، نماینده بازنشستگان آموزش و پرورش در استان خراسان شمالی، در گفت‌وگو با ایلنا درباره وضعیت اسفناک بیمه تکمیلی بازنشستگان کشوری گفت: «علیرغم اینکه پرداختی‌های بازنشستگان بابت بیمه تکمیلی و کسورات درج شده در احکام آنها بسیار بیشتر شده و از ۲۱۰ هزار تومان در سال گذشته به ۸۴۰ هزار تومان (چهار برابر) افزایش یافته و در طرح طلایی به یک میلیون و ۱۰۰ هزار تومان نیز رسیده است، اما در عمل هیچ پیشرفت خاصی در طرح‌های بیمه تکمیلی بازنشستگان نمی‌بینیم.»
او افزود: «بسیاری از موارد و ردیف‌های درمانی ما در خدمات بیمه تکمیلی سال‌های قبل فاقد سقف بود که امروز پس از انتشار دیرهنگام مفاد قرارداد بیمه تکمیلی، مشخص شده که سقف پایینی برای آن در نظر گرفته شده است. بسیاری از تعهدات دارویی باوجود افزایش حق بیمه پرداختی برای بیمه تکمیلی، کماکان پوشش داده نمی‌شود.»
انتظاریان با اشاره به وخامت اوضاع در هفته‌های اخیر ادامه داد: «اکنون سه ماه است که مراکز درمانی طرف قرارداد، به صورت یک طرفه قرارداد خود را با شرکت بیمه تکمیلی دی لغو کرده‌اند. برخی دیگر خدمات خود را چراغ خاموش قطع کرده‌اند. در مقابل صندوق بازنشستگی کشوری نیز هیچ تعهدی بر گردن نمی‌گیرد.»
پیشینه بحران؛ از بدهی ۲۷ هزار میلیاردی تا فاکتورهای پرداخت‌نشدهبررسی سوابق نشان می‌دهد که مشکلات بیمه تکمیلی بازنشستگان کشوری به سال‌ها قبل بازمی‌گردد. در اسفند ۱۴۰۴ (فوریه ۲۰۲۶) و همزمان با اوج گیری جنگ تحمیلی صهیونی-آمریکایی علیه ایران، قرارداد بیمه تکمیلی صندوق کشوری با بیمه دانا عملاً از کار افتاد و هزاران بازنشسته فاکتورهای درمانی خود را هفته‌ها در دست گرفتند بدون اینکه پاسخی دریافت کنند. در فروردین ۱۴۰۵ (آوریل ۲۰۲۶)، شورای رقابت اعلام کرد که روند انعقاد قرارداد بیمه تکمیلی صندوق کشوری «غیررقابتی» بوده و خواستار تجدید مناقصه شد که این موضوع، امضای نهایی را بیش از پیش به تأخیر انداخت.
انتظاریان با اشاره به بدهی‌های انباشته صندوق اظهار داشت: «حدود ۲۷ هزار میلیارد تومان بدهی صندوق بازنشستگی کشوری به کلیه شرکت‌های ارائه‌دهنده بیمه تکمیلی در دوره‌های قبل بوده که هیچکدام تسویه نشده است. صندوق بازنشستگی کشوری کلیه پولی که در این سه ماه پس از جنگ دریافت کرده، تنها بابت بدهی پرداخت کرده است. آنچه شرکت بیمه دی قرار بوده خدمات دهد، توسط هیچکدام از مراکز درمانی پذیرفته نشده است.»
او در تشریح جزئیات فسخ یک‌طرفه قراردادها گفت: «خدمات دندان‌پزشکی، تصویربرداری و آزمایشگاه و داروهای خاص، همگی خود را از پوشش بیمه تکمیلی خارج می‌دانند و یک طرفه فسخ قرارداد کرده‌اند. لذا هیچکدام از این موارد برخلاف مندرجات قرارداد بیمه دی، تحت پوشش نیست.»
فاکتورهایی که ماه‌ها بلاتکلیف مانده‌اند
این نماینده بازنشستگان فرهنگی با اشاره به وضعیت اسفناک تسویه فاکتورها تصریح کرد: «بازنشستگان کشوری هنوز بلاتکلیف هستند. این روزها فاکتورهای درمانی که در دست بازنشستگان قرار دارد، از دو هفته قبل تا امروز تسویه نشده است. پس از آن نیز فاکتورهای درمانی دریافت شده اما بابت فاکتورها هیچ پولی به حساب بازنشستگان واریز نشده است. کلیه فاکتورهایی که تسویه شدند، برای چند ماه قبل از جنگ بودند.»
او با ذکر یک مثال تلخ ادامه داد: «ما مواردی داریم که حتی همان فاکتورهای دریافتی ماه‌های قبل نیز پرداخت نشده است. برای مثال یکی از همکاران ما فاکتوری ۱۵ میلیون تومانی داشته و تحویل داده، اما پس از چهار ماه، تنها چهار میلیون تومان آن (کمتر از یک سوم) تسویه حساب و پرداخت شده است.»
انتظاریان در پایان به مشکل فرانشیزهای سنگین اشاره کرد و گفت: «فرانشیز درمانی پرداخت شده برای بازنشستگان نیز بسیار بالاست. برای مثال بیشتر خدمات و به ویژه خدمات اساسی و پرمخاطب درمانی بیمه تکمیلی، فرانشیز ۱۰ تا ۲۰ درصدی دارد؛ فرانشیزی که در برخی درمان‌ها، به خصوص درمان بیماری‌های خاص، مبلغ بسیار بالایی می‌شود. تعیین سقف نیز برای برخی خدمات درمانی مثل بیماری‌های خاص پایین است. با این وجود، مراکز درمانی موجود، همین قرارداد را با همین شرایط بد هم نپذیرفتند و از روز اول با بیمه‌گر تکمیلی همکاری نکردند. همه این مراکز، نامه یک طرفه مبنی بر فسخ یک‌سویه به زیرمجموعه‌های خود زدند و اکنون بازنشستگان دولت برای درمان خود کاملاً بلاتکلیف‌اند.»
زیر ذره‌بین فرهنگیان پرس
بحران بیمه تکمیلی بازنشستگان کشوری، تنها یک مشکل مالی یا اداری نیست؛ این بحران، جان انسان‌هایی را نشانه رفته است که سال‌ها به نظام آموزش و پرورش و خدمات دولتی کشور خدمت کرده‌اند. افزایش چهار برابری حق بیمه در ازای کاهش پوشش‌ها و حذف یک‌طرفه مراکز درمانی، تصویری از «دریافت بیشتر، خدمت کمتر» را ترسیم می‌کند که بی‌سابقه است. بدهی ۲۷ هزار میلیارد تومانی انباشته صندوق به شرکت‌های بیمه‌گر نشان می‌دهد که این بحران ریشه در بی‌توجهی مزمن و فقدان برنامه‌ریزی پایدار دارد. آنچه وضعیت را بحرانی‌تر می‌کند، سکوت صندوق بازنشستگی کشوری در برابر فسخ یک‌طرفه قراردادهاست. بازنشسته‌ای که ماهانه نزدیک به یک میلیون تومان بابت بیمه تکمیلی پرداخت می‌کند، حق دارد از حداقل خدمات درمانی برخوردار شود. راهکار روشن است: اولاً، تسویه فوری بخش قابل توجهی از بدهی‌های معوقه به شرکت‌های بیمه‌گر. ثانیاً، انعقاد قراردادهای شفاف و چندساله با بیمه‌های معتبر که قابلیت اجرا داشته باشند. ثالثاً، نظارت مستقل بر نحوه ارائه خدمات بیمه تکمیلی و برخورد با مراکزی که یک‌طرفه قرارداد را لغو می‌کنند. اگر این سه اقدام در کوتاه‌مدت انجام نشود، هزاران بازنشسته فرهنگی و کشوری در آتش‌بس کنونی، قربانی اصلی‌ترین نیاز خود یعنی «درمان» خواهند شد.
