به گزارش فرهنگیان پرس، به نقل از خبرگزاری مهر، تعرفه بسته‌های اینترنت همراه اول و ایرانسل از ابتدای آبان‌ماه ۱۴۰۵ تا سقف ۴۰ درصد افزایش یافته است. این افزایش بار دیگر موضوع تناسب هزینه‌ای که کاربران می‌پردازند با کیفیت خدمات ارتباطی را به کانون توجه بازگردانده؛ آن هم در شرایطی که نارضایتی کاربران از کیفیت و پایداری اینترنت همچنان ادامه دارد.
بر اساس این گزارش، افزایش جدید در حالی اعمال شده که هنوز گزارش عمومی و جامعی درباره میزان تحقق تعهدات پیشین اپراتورها در زمینه ارتقای کیفیت شبکه و تغییر شاخص‌های عملکرد آن‌ها منتشر نشده است.
تعهدات قبلی کجا رسید؟
افزایش تعرفه اینترنت در سال‌های اخیر با ضرورت تأمین منابع مالی برای توسعه زیرساخت‌ها و ارتقای کیفیت شبکه توجیه شده است. به نوشته مهر، در یکی از مراحل پیشین افزایش تعرفه، تعهداتی از جمله افزایش ۳۰ درصدی میانگین سرعت اینترنت طی شش ماه و توسعه پوشش شبکه‌های نسل چهارم و پنجم مطرح شده بود. اکنون با اعمال افزایش جدید، این پرسش مطرح است که این اهداف تا چه اندازه محقق شده و کدام شاخص‌های فنی بهبود قابل اندازه‌گیری داشته‌اند.
سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی (رگولاتوری) ۲۶ مهرماه اعلام کرده بود که تصمیم نهایی درباره میزان افزایش تعرفه هنوز مشخص نشده و هرگونه مجوز افزایش قیمت باید با شاخص‌های کنترلی و پایش دقیق کیفیت همراه باشد. با اجرای افزایش تعرفه‌ها از ابتدای آبان، انتشار جزئیات این شاخص‌ها و نتایج پایش عملکرد اپراتورها اهمیتی دوچندان یافته است.
فاصله آمار با تجربه کاربر
یکی از مسائل مهم در ارزیابی کیفیت اینترنت، فاصله احتمالی میان شاخص‌های فنی و تجربه روزمره کاربران است. کاربران کیفیت شبکه را با سرعت بارگذاری صفحات، پایداری تماس‌های اینترنتی، امکان استفاده از خدمات برخط، میزان تأخیر و قطعی‌های مکرر می‌سنجند. بنابراین حتی اگر برخی شاخص‌های کلان شبکه بهبود یافته باشد، باید روشن شود این تغییرات تا چه اندازه به تجربه بهتر مشترکان انجامیده است.
گزارش مهر تأکید می‌کند که این وضعیت لزوماً به معنای اثبات بهبود نیافتن شبکه نیست؛ بلکه نشان می‌دهد اطلاعات عمومی موجود برای سنجش دقیق نتیجه افزایش تعرفه‌ها کافی نیست. به همین دلیل، مطالبه اصلی انتشار گزارشی جامع از سوی رگولاتوری است که تغییرات سرعت انتقال داده، تأخیر، قطعی، پایداری شبکه، پوشش نسل چهارم و پنجم و میزان تحقق تعهدات را به تفکیک هر اپراتور و در مقایسه با اهداف مصوب نشان دهد.
زیر ذره‌بین فرهنگیان پرس
برای خانواده‌های فرهنگی، اینترنت همراه دیگر یک کالای تفریحی نیست. معلمان برای ارتباط با دانش‌آموزان و اولیا، ثبت نمرات و فعالیت‌ها در سامانه‌های آموزشی، شرکت در دوره‌های ضمن خدمت و تهیه محتوای آموزشی به اینترنت وابسته‌اند و بسیاری از دانش‌آموزان نیز تکالیف، کلاس‌های تقویتی و منابع درسی خود را از همین مسیر دنبال می‌کنند. در خانواده‌ای با دو یا سه فرزند دانش‌آموز، افزایش ۴۰ درصدی قیمت بسته‌ها، رقم قابل‌توجهی به هزینه‌های ماهانه اضافه می‌کند؛ هزینه‌ای که با حقوق ثابت معلمی همخوانی ندارد.
مسئله فقط قیمت نیست؛ پاسخ‌گویی نیز اهمیت دارد. وقتی افزایش تعرفه با وعده بهبود کیفیت توجیه می‌شود، کاربر حق دارد بداند وعده‌های قبلی چقدر عملی شده است. انتشار نیافتن گزارش‌های قابل مقایسه، اعتماد عمومی به سیاست‌گذار و اپراتورها را فرسوده می‌کند و این تصور را تقویت می‌کند که افزایش قیمت، نه ابزاری برای توسعه، که راهی برای جبران ناترازی مالی است.
پیشنهاد فرهنگیان پرس آن است که رگولاتوری گزارش فصلی کیفیت شبکه را به تفکیک اپراتور و استان منتشر کند و افزایش‌های بعدی تعرفه را به تحقق شاخص‌های اعلام‌شده مشروط سازد. هم‌زمان، وزارت آموزش‌وپرورش و وزارت ارتباطات می‌توانند با طراحی بسته‌های اینترنت آموزشی ارزان یا رایگان برای معلمان و دانش‌آموزان، دسترسی به سامانه‌ها و محتوای آموزشی رسمی را از افزایش تعرفه‌ها مصون نگه دارند؛ اقدامی که به‌ویژه برای خانواده‌های کم‌درآمد و مناطق کم‌برخوردار اهمیت حیاتی دارد.
