به گزارش فرهنگیان پرس، تفاهمنامه همکاری میان شرکت بورس کالای ایران و دانشگاه صنعتی امیرکبیر با هدف راهاندازی «مرکز نوآوری بورس کالای ایران» از سوی سیدجواد جهرمی، مدیرعامل بورس کالای ایران، و عباس سروش، رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر، به امضا رسید.
بر اساس گزارش کالاخبر، این تفاهمنامه با هدف ایجاد پیوند پایدار میان بازار سرمایه و زیستبوم نوآوری کشور تنظیم شده و بر همافزایی علمی و عملیاتی برای رفع چالشهای فناورانه بورس کالا، توسعه ابزارهای نوین مالی، ارتقای شفافیت و هوشمندسازی فرایندهای نظارتی و معاملاتی تمرکز دارد.
هوش مصنوعی و بلاکچین در خدمت بازار کالا
بر اساس مفاد این تفاهمنامه، همکاری طرفین در حوزههایی از جمله بهکارگیری هوش مصنوعی و تحلیل داده برای شناسایی تخلفات و مدیریت ریسک، پیشبینی هوشمند عرضه و تقاضا، توسعه ابزارهای مبتنی بر فناوری بلاکچین و ایجاد محیط آزمون نوآوری برای بررسی ابزارهای مالی جدید دنبال خواهد شد.
همچنین، جذب و حمایت از تیمهای فناور و شرکتهای دانشبنیان، بهرهگیری از ظرفیت استادان و دانشجویان دانشگاه صنعتی امیرکبیر، برگزاری رویدادهای تخصصی حل مسئله و رقابتهای نوآورانه و توسعه دورههای آموزشی، از دیگر محورهای همکاری دو مجموعه خواهد بود.
در چارچوب این همکاری، ظرفیتهای علمی و پژوهشی دانشگاه صنعتی امیرکبیر در کنار تجربه و نیازهای تخصصی بورس کالای ایران قرار میگیرد تا زمینه توسعه ایدههای نوآورانه و تبدیل آنها به راهکارهای کاربردی برای ارتقای زیرساختها و خدمات بازارهای کالایی فراهم شود.
راهاندازی این مرکز، گامی در مسیر پیوند مؤثرتر دانشگاه و بازار سرمایه و بهرهگیری از توان علمی و فناورانه کشور برای پاسخگویی به نیازهای نوین بورس کالای ایران خواهد بود.
زیر ذره بین فرهنگیان پرس
تفاهمنامه میان بورس کالای ایران و دانشگاه صنعتی امیرکبیر، در ظاهر یک توافق سازمانی معمول میان یک نهاد مالی و یک دانشگاه است؛ اما در باطن، حاوی نشانهای مهم از تغییر رویکرد در بازار سرمایه کشور به سمت اقتصاد دانشبنیان است. تمرکز این تفاهمنامه بر حوزههایی مانند هوش مصنوعی، تحلیل داده و بلاکچین، نشان میدهد که بورس کالا بهعنوان یکی از ارکان اصلی معاملات اقتصادی کشور، نیازمند نسل جدیدی از نیروی انسانی متخصص است که نهتنها دانش مالی دارد، بلکه با فناوریهای نوین نیز آشناست.
نکته قابل تأمل، نسبت این اقدام با نظام آموزش عالی و آموزش فنی و حرفهای کشور است. دانشگاه صنعتی امیرکبیر بهعنوان یکی از قدیمیترین و معتبرترین دانشگاههای فنی ایران، از ظرفیت بالایی برای تربیت نیروی متخصص برخوردار است. اما پرسش اساسی اینجاست: آیا این تفاهمنامه به یک همکاری واقعی و پایدار منجر خواهد شد، یا مانند بسیاری از تفاهمنامههای مشابه، در سطح امضا و اعلام خبر باقی میماند؟ تجربه سالهای گذشته نشان میدهد که بسیاری از توافقهای دانشگاه و صنعت در ایران، به دلیل عدم تعریف سازوکار اجرایی، فقدان بودجه مشخص و تغییر مدیریتها، به سرانجام نرسیدهاند.
پرسش دیگر، نسبت میان این همکاری و نیازهای واقعی بازار کار است. در شرایطی که کشور با بحران بیکاری فارغالتحصیلان دانشگاهی مواجه است و بسیاری از دانشآموختگان رشتههای فنی و مهندسی، پس از سالها تحصیل، در یافتن شغل مناسب ناکام میمانند، همکاری میان دانشگاه و بورس کالا میتواند بهعنوان یک الگو برای سایر صنایع عمل کند. اما تحقق این هدف، نیازمند برنامهریزی دقیق برای جذب دانشجویان و فارغالتحصیلان، تعریف پروژههای مشترک با خروجی مشخص و ایجاد مسیرهای شغلی پایدار است، نه صرفاً برگزاری رویدادها و رقابتهای نوآورانه.
نکته سوم، نسبت این تفاهمنامه با نظام آموزش و پرورش است. در حالی که بازار سرمایه کشور به نیروی متخصص در حوزههای مالی و فناورانه نیاز دارد، نظام آموزشی مدارس و هنرستانها کمتر به آموزش مفاهیم پایه مالی، سواد اقتصادی و آشنایی با بازار سرمایه توجه میکند. اگر قرار است ایران در دهههای آینده از ظرفیت بازار سرمایه برای توسعه اقتصادی بهره ببرد، باید آموزش سواد مالی از همان دوران مدرسه آغاز شود. در غیر این صورت، فاصله میان آموزش عالی و نیازهای واقعی بازار، همچنان بهعنوان یک شکاف ساختاری باقی خواهد ماند.
در نهایت، باید توجه داشت که همکاری دانشگاه و صنعت، در سطح جهانی، یکی از مؤلفههای کلیدی توسعه اقتصاد دانشبنیان است. ایران با داشتن دانشگاههای معتبر و صنایع بزرگ، ظرفیت بالقوهای برای تحقق این الگو دارد. اما تبدیل این ظرفیت به واقعیت، نیازمند عزم جدی، تخصیص منابع پایدار و نظارت مستمر بر اجرای تفاهمنامهها است. مرکز نوآوری بورس کالا میتواند نقطه شروعی برای این مسیر باشد، به شرط آنکه از سطح امضا فراتر برود و به یک نهاد فعال و اثرگذار تبدیل شود.
