در روزهای جنگ و غرش پدافند، کودکان کار از خیابان‌های تهران ناپدید شده‌اند اما این به معنای امنیت آن‌ها نیست. پریسا والنتینا پویان، مدیر مؤسسه یاریگران کودکان کار هشدار می‌دهد: خانه‌های کوچک و پرتنش، این کودکان را بیش از پیش در معرض خشونت خانگی قرار داده است.

به گزارش فرهنگیان پرس، در شرایط بحرانی کنونی که کسب‌وکارها تعطیل و درآمدها قطع شده، کودکان کار به‌عنوان آسیب‌پذیرترین قشر جامعه، نه تنها از حمایت محرومند بلکه با تهدید خشونت‌های خانگی روبرو هستند. معلمان به‌عنوان ناظران اجتماعی می‌توانند نخستین شناسانندگان این آسیب باشند.

بنابر گزارش ایلنا، پریسا والنتینا پویان در تحلیل وضعیت این کودکان توضیح می‌دهد: خانواده‌ها در وانفسای جنگ و گرانی، با آشفتگی روانی شدیدی مواجهند. کودکان کار در خانه‌های کوچک، کنار والدینی که خود در فشار معیشتی هستند، احتمالاً هدف خشونت قرار می‌گیرند.

 

کارگاه‌ها؛ زندان بی‌حقوق کودکان

پویان به وضعیت کودکان شاغل در کارگاه‌ها اشاره می‌کند: با تعطیلی بنگاه‌های اقتصادی، این کودکان نخستین قربانیان اخراج هستند. حتی پیش از جنگ نیز حقوقشان پایمال می‌شد، حالا با حذف از بازار کار، آسیب‌ها دوچندان شده است.

 

زیر ذره‌بین فرهنگیان پرس

اگرچه سمن‌ها می‌کوشند مداخلات مددکاری و روان‌درمانی را اجرا کنند، اما وزارت آموزش‌وپرورش باید با ایجاد بانک اطلاعاتی از کودکان کارِ شناسایی‌نشده و همکاری با مدارس حاشیه‌شهرها، بار این مسئولیت را به‌دوش بکشد. فرهنگیان می‌توانند چشم‌بینای این سیستم باشند.