اولین و تنها پایگاه خبری صنفی در ایران
دریافت خبرنامه
هشتگ‌های داغ
اتاق خبر

واگذاری ورزشگاه‌ها؛ راه‌حل یا فرار از مسئولیت؟

حجت‌الاسلام حسن‌خانی، معاون فرهنگی و توسعه ورزش همگانی وزارت ورزش و جوانان، در نشست کارگروه ارتقاء فرهنگ هواداری و ایمنی فضاهای ورزشی، واگذاری ورزشگاه‌ها به باشگاه‌ها را «یکی از ضروریات توسعه ورزش قهرمانی» خواند و همزمان خواستار برخورد قاطع با ناهنجاری‌های فرهنگی در ورزشگاه‌ها شد. این نشست در حالی برگزار می‌شود که پرونده واگذاری ورزشگاه‌ها پس از ماه‌ها وعده، همچنان در پیچ‌وخم بوروکراسی و ابهامات اجرایی گرفتار است و حاضران در جلسه، از جمله مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال، بیش از آنکه مجری راه‌حل باشند، خود بخشی از مسئله‌اند.

واگذاری ورزشگاه‌ها؛ راه‌حل یا فرار از مسئولیت؟

به گزارش فرهنگیان پرس، نشست تخصصی کارگروه ارتقاء فرهنگ هواداری و ایمنی فضاهای ورزشی روز دوشنبه ۱۱ آبان با حضور حجت‌الاسلام حسن‌خانی، معاون فرهنگی و توسعه ورزش همگانی وزارت ورزش و جوانان، برگزار شد. در این نشست که مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال، ایمانی‌نژاد، مدیرکل حراست وزارت ورزش، طباطبایی، مدیرکل دفتر فرهنگی، احمدی، مدیرکل امور باشگاه‌ها، مهدی میرجلیلی، رئیس سازمان بسیج ورزشکاران و دیگر اعضای کارگروه نیز حضور داشتند، دو موضوع اصلی در دستور کار قرار گرفت: واگذاری ورزشگاه‌ها به باشگاه‌ها و برخورد با ناهنجاری‌های فرهنگی در ورزشگاه‌ها.

حسن‌خانی در این جلسه با اشاره به دستور جلسه درخصوص واگذاری ورزشگاه‌ها به باشگاه‌ها اظهار داشت: «واگذاری ورزشگاه‌ها یکی از ضروریات در راستای توسعه ورزش قهرمانی است و می‌بایست اقداماتی صورت بگیرد.» او همچنین در خصوص برخی مشکلات فرهنگی در ورزشگاه‌ها گفت: «در برخی ناهنجاری‌های فرهنگی در ورزشگاه‌ها باید با قاطعیت برخورد و به شکل ویژه مباحث فرهنگی دیده شود.»

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که پرونده واگذاری ورزشگاه‌ها سابقه‌ای طولانی از وعده و تعویق دارد. احمد دنیامالی، وزیر ورزش و جوانان، پیش‌تر در شهریورماه ۱۴۰۵ اعلام کرده بود: «در مورد ورزشگاه‌ها نگاه جدی ما این است که بتوانیم آنها را به باشگاه‌ها واگذار کنیم، چرا که اعتقاد داریم باشگاه‌ها می‌توانند این فضاها را بهتر مدیریت کنند» . او با اشاره به حدود ۱۱ هزار مکان ورزشی تحت مدیریت وزارتخانه، هزینه‌های نگهداری، نیروی انسانی و تعمیرات را از دلایل اصلی این تصمیم عنوان کرده بود.

با این حال، تجربه ماه‌های گذشته نشان می‌دهد که این وعده، در عمل با موانع جدی روبه‌رو شده است. نمونه بارز آن، پرونده ورزشگاه تختی است. حبیب ستوده‌نژاد، مدیرکل ورزش و جوانان استان تهران، پیش‌تر اعلام کرده بود که تنها باشگاه استقلال برای در اختیار گرفتن این ورزشگاه درخواست داده، اما سید محمد شروین اسبقیان، معاون توسعه ورزش قهرمانی وزارت ورزش، در بهمن‌ماه ۱۴۰۴ تأکید کرده بود که «تا به امروز این درخواست نه به دفتر معاونت توسعه ورزش قهرمانی و نه دفتر برنامه‌ریزی ورزش قهرمانی منعکس نشده است» . این تناقض در گزارش‌های رسمی، نشان می‌دهد که واگذاری ورزشگاه‌ها بیش از آنکه یک برنامه اجرایی باشد، در مرحله اعلام مواضع و بیانیه‌های رسانه‌ای متوقف مانده است.

در همین حال، مسئله ناهنجاری‌های فرهنگی در ورزشگاه‌ها نیز به همان اندازه که در این جلسه بر آن تأکید شد، در عمل با ابهام روبه‌روست. حسن‌خانی از «برخورد قاطع» سخن می‌گوید، اما تجربه ماه‌های اخیر نشان داده که این برخوردها نه سریع بوده‌اند، نه برابر و نه بازدارنده. دیدار ملوان و تراکتور در مهرماه ۱۴۰۵ که به دلیل فحاشی روی سکوها لغو شد، نمونه‌ای از این ناتوانی است. محمد حسنوند، رئیس کمیته تدوین مقررات فدراسیون فوتبال، پس از آن حادثه اعلام کرد که «مجازات‌های مالی نتوانسته‌اند بازدارندگی لازم را ایجاد کنند» و از بررسی گزینه کسر امتیاز از تیم‌های متخلف خبر داد . با این حال، تاکنون هیچ تغییر ملموسی در آیین‌نامه انضباطی اعمال نشده است.

زیر ذره بین فرهنگیان پرس

آنچه این نشست را به یک آیین تکراری تبدیل می‌کند، نه ترکیب حاضران، بلکه فقدان هرگونه سازوکار پاسخ‌گویی است. حسن‌خانی از «ضرورت» واگذاری ورزشگاه‌ها سخن می‌گوید، اما وزیر ورزش ماه‌ها پیش همین جمله را گفته بود و نتیجه آن، همچنان ورزشگاه‌هایی است که در اختیار دولت مانده‌اند و باشگاه‌هایی که بدون زیرساخت اختصاصی، در آستانه هر فصل با بحران میزبانی روبه‌رو می‌شوند. او از «برخورد قاطع» با ناهنجاری‌های فرهنگی سخن می‌گوید، اما فدراسیون فوتبال، که خود در این جلسه حاضر است، پس از لغو دیدار ملوان و تراکتور، تنها به «بررسی» و «احتمال» کسر امتیاز بسنده کرده است . پرسش انتقادی اینجاست: اگر واگذاری ورزشگاه‌ها به باشگاه‌ها واقعاً یک ضرورت است، چرا پس از ماه‌ها، حتی یک ورزشگاه بزرگ به طور کامل و شفاف واگذار نشده است؟ و اگر برخورد با ناهنجاری‌های فرهنگی واقعاً «قاطع» است، چرا هواداران متخلف همچنان بدون شناسایی و بدون محرومیت، به ورزشگاه بازمی‌گردند؟ پاسخ این پرسش‌ها را باید در یک واقعیت ساده جست‌وجو کرد: نشست‌هایی که با حضور نهادهای مختلف برگزار می‌شوند، تا زمانی که به یک «مکانیزم اجرایی با ضمانت» منتهی نشوند، در بهترین حالت، صورت‌جلسه‌ای برای ثبت در آرشیو خواهند بود. فوتبال ایران، پس از سال‌ها، دیگر به جلسه و بیانیه نیاز ندارد؛ به تصمیم و اجرا نیاز دارد.

برای دریافت فوری خبرهای فرهنگیان، عضو کانال‌های فرهنگیان پرس شوید

هشتگ‌ها و برچسب‌ها

ما به دقت خبر متعهدیم. اگر خطایی در این گزارش دیدید، از طریق صفحه تماس به ما اطلاع دهید.

دیدگاه شما

دیدگاه‌ها پس از بررسی تحریریه منتشر می‌شوند. پیام‌های توهین‌آمیز یا نامرتبط منتشر نخواهند شد.

دارای مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
مشاهدهٔ مجوز