عمارتی که ثبت ملی بود، ویرانه شد
سید محمد ناظم رضوی، مدیرعامل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران، تأخیر ۱۰ ماهه در مرمت عمارت ثبتملی امینلشکر را به «فرآیند تصویب طرح در وزارت میراث فرهنگی» و «شرایط جنگ رمضان و جنگ ۴۰ روزه» نسبت داده و از پیشبینی حدود ۲۰۰ میلیارد تومان اعتبار برای مرمت خانههای تاریخی و مرمت دو ساله این بنا خبر داده است؛ در حالی که این بنا پیش از آغاز جنگهای اخیر تخریب شده بود و اکنون به گفته ساکنان عودلاجان، آوار آن پناهگاه معتادان است.
به گزارش فرهنگیان پرس، سید محمد ناظم رضوی، مدیرعامل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران، در تشریح دلایل تأخیر در آغاز عملیات مرمت عمارت تاریخی امینلشکر اظهار کرد: «فرآیند بررسی و تصویب طرح مرمت در وزارت میراث فرهنگی، الزامات قانونی مربوط به بناهای ثبت ملی و همچنین شرایط ناشی از جنگ رمضان و جنگ ۴۰ روزه و مشکلات پس از آن، از مهمترین عوامل تأثیرگذار بر زمان آغاز عملیات اجرایی پروژه بوده است.»
ناظم رضوی با اشاره به اینکه این بنا در فهرست آثار ملی ثبت شده و شهرداری نمیتواند بدون مجوز میراث فرهنگی اقدام کند، گفت: «بخشی از زمان صرفشده برای این پروژه نیز به فرآیند بررسی، تأیید و ابلاغ طرح مرمت از سوی وزارت میراث فرهنگی بازمیگردد.» او افزود که با تصویب و ابلاغ طرح در هفتههای اخیر، «امکان تسریع در عملیات اجرایی فراهم شده و پروژه وارد مرحله عملیاتی شده است.»
مدیرعامل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران همچنین از پیشبینی حدود ۲۰۰ میلیارد تومان اعتبار برای مرمت و احیای خانههای تاریخی، از جمله این عمارت، خبر داد و گفت: «متناسب با شرایط نقدینگی و نیازهای اجرایی، بهتدریج تزریق خواهد شد.» او برآورد کرد که مرمت و احیای بنا در بازه زمانی حدود دو سال به سرانجام برسد و افزود: «محدوده پیرامونی این عمارت با برخی آسیبهای اجتماعی مواجه است و از زمان تحویل بنا نیز با استقرار نیروهای یگان حفاظت شهرداری تهران، تلاش کردهایم به افزایش امنیت محدوده کمک کنیم.»
زیر ذره بین فرهنگیان پرس
این توضیح، بیش از آنکه پاسخ باشد، خودِ مسئله است. عمارت امینلشکر در ۲۳ بهمن ۱۴۰۲ ثبت ملی شد و در دوم دیماه ۱۴۰۴ تخریب گردید. اکنون که ۱۰ ماه از آن حادثه گذشته، مدیرعامل شرکت توسعه فضاهای فرهنگی، «جنگ رمضان و جنگ ۴۰ روزه» را به عنوان یکی از عوامل تأخیر در مرمت بنایی ذکر میکند که پیش از آغاز این جنگها تخریب شده بود. این دقیقاً همان «بهانهتراشی» است که سالهاست در مدیریت میراث فرهنگی تهران تکرار میشود: وقتی بنا تخریب میشود، مقصر «عوامل ناشناس» است؛ وقتی از مرمت میپرسند، مقصر «میراث فرهنگی» و «جنگ» است؛ و وقتی از اعتبار میپرسند، از رقم حدود ۲۰۰ میلیارد تومانی سخن گفته میشود که برای مرمت مجموعه خانههای تاریخی است و سهم مشخص امینلشکر از آن اعلام نشده است؛ رقمی که پرسش اصلی را بیپاسخ میگذارد: چرا پیش از تخریب، برای حفاظت از همین بنای ثبتشده کاری نشد؟ نکته تأملبرانگیزتر آنکه سید احمد علوی، رئیس کمیته گردشگری شورای شهر، پیشتر در تیرماه ۱۴۰۵ گفته بود «در حال حاضر مرمت مقدماتی آغاز شده، اما اجرای مرمت اصلی منوط به تصویب نهایی طرح از سوی میراث فرهنگی است». اگر مرمت مقدماتی از تیرماه آغاز شده بود، چرا اکنون در آبانماه از «ورود پروژه به مرحله عملیاتی» سخن گفته میشود؟ این تناقض در گزارشهای رسمی، نشان میدهد که مشکل اصلی نه مجوز میراث فرهنگی و نه جنگ، بلکه نبود ارادهای واحد برای حفاظت از حافظه شهری است. عمارتی که روزگاری در میدان توپخانه میدرخشید، امروز به تلی از خاک تبدیل شده و مسئولان به جای پاسخگویی درباره چرایی تخریب، از زمانبندی دو ساله مرمت سخن میگویند. برای ساکنان عودلاجان، این وعدهها شنیدهاند؛ آنچه ندیدهاند، بنایی است که بازگردد.
هشتگها و برچسبها
https://farhangianpress.ir/?p=72530ما به دقت خبر متعهدیم. اگر خطایی در این گزارش دیدید، از طریق صفحه تماس به ما اطلاع دهید.





دیدگاه شما