پژوهش جدید کینگز کالج لندن نشان می‌دهد درمان زودهنگام با داروی آباتاسپت در افراد پرخطر، شروع روماتیسم مفصلی را تا چهار سال به تأخیر می‌اندازد. این کشف امیدی برای پیشگیری از بیماری‌های خودایمنی است.

به گزارش فرهنگیان پرس، مطالعه‌ای در مجله لنست روماتولوژی اثربخشی داروی آباتاسپت را در به تأخیر انداختن شروع روماتیسم مفصلی تأیید کرده است. این درمان ایمنی‌بنیان که روی ۲۱۳ نفر در بریتانیا و هلند آزمایش شد، نشان داد مداخله زودهنگام می‌تواند سیر بیماری را تغییر دهد.

بنابر سایت‌تک‌دیلی، شرکت‌کنندگان پرخطر که ۱۲ ماه آباتاسپت دریافت کردند، حتی چهار سال پس از قطع درمان دیرتر به روماتیسم مفصلی مبتلا شدند. پروفسور اندرو کوپ، نویسنده اصلی مطالعه توضیح داد: «این درمان ایمن، همزمان با کاهش علائم، کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشد. تأخیر در شروع بیماری می‌تواند سال‌های رنج بیماران را کاهش دهد.»

هدف: درمان قبل از شروع بیماری

این پژوهش که جزء طولانی‌ترین مطالعات در حوزه پیشگیری از روماتیسم مفصلی است، مشخص کرد آباتاسپت بیشترین تأثیر را بر افراد با بالاترین سطح خطر (شناسایی‌شده توسط تست‌های آنتی‌بادی) دارد. اگرچه پس از قطع دارو، علائم بین گروه‌ها مشابه شد، اما تأخیر در بروز بیماری پایدار ماند. محققان تأکید کردند: «تعدیل مداوم سیستم ایمنی ممکن است برای کنترل دائمی علائم ضروری باشد، اما همین تأخیر چندساله، پنجره‌ای برای کشف راهکارهای جدید فراهم می‌کند.»

زیر ذره‌بین فرهنگیان پرس

اگرچه این دستاورد علمی امیدبخش است، پرسش کلیدی درباره دسترسی به درمان‌های پیشگیرانه گرانقیمت مانند آباتاسپت در نظام‌های سلامت محور مانند ایران باقی است. آیا سیاست‌گذاران بهداشتی حاضرند هزینه‌های سنگین داروهای بیولوژیک را برای گروه‌های پرخطر – قبل از ابتلای قطعی – تأمین کنند؟ این چالش در شرایط تحریم‌ها و اولویت‌بندی‌های درمانی کشور، نیازمند بازتعریف «عدالت پیشگیرانه» در حوزه سلامت است.