مسابقات ورزشی مدارس عشایری و روستایی کشور صبح امروز با حضور وزیر آموزش و پرورش در مشهد افتتاح شد. این رویداد ملی که به نام و یاد شهدای مدرسه شجره طیبه میناب مزین شده، با هدف توسعه فعالیتهای ورزشی، شناسایی استعدادها و تحقق عدالت تربیتی در مناطق محروم برگزار میشود. دانشآموزان دوره اول متوسطه در دو رشته مینیفوتبال و داژبال با یکدیگر رقابت میکنند.
به گزارش فرهنگیان پرس، مسابقات ورزشی مدارس عشایری و روستایی کشور، صبح امروز (پنجشنبه، ۲۹ مردادماه) با حضور علیرضا کاظمی، وزیر آموزش و پرورش، و جمعی از مسئولان وزارتی و استانی، به میزبانی خراسان رضوی در سالن فردوسی مشهد افتتاح شد. این رویداد ملی امسال حالوهوایی متفاوت دارد و به نام و یاد شهدای والامقام مدرسه شجره طیبه میناب مزین شده است؛ مدرسهای که در جریان حملات هوایی رژیم صهیونیستی هدف قرار گرفت و تعدادی از دانشآموزان بیگناه آن به شهادت رسیدند.
وزیر آموزش و پرورش در این مراسم با گرامیداشت یاد و خاطره شهدای دانشآموز، بر اهمیت توسعه ورزش در مناطق محروم تأکید کرد و گفت که این مسابقات گامی مؤثر در جهت تحقق عدالت تربیتی و فراهمسازی فرصتهای برابر برای تمام دانشآموزان کشور است. کاظمی افزود: «ورزش دانشآموزی تنها یک فعالیت فوقبرنامه نیست، بلکه بستری برای استعدادیابی، ایجاد نشاط و تقویت هویت ملی در میان دانشآموزان است و نباید محل زندگی دانشآموز، مانعی برای دسترسی او به فرصتهای ورزشی باشد.»
این دوره از مسابقات با هدف توسعه و تعمیق فعالیتهای ورزشی در مدارس عشایری و روستایی، شناسایی و پرورش استعدادهای ورزشی دانشآموزان و فراهمسازی فرصتهای برابر برای حضور دانشآموزان مناطق مختلف کشور در عرصههای ورزشی برگزار میشود. دانشآموزان دوره اول متوسطه دختر و پسر از استانهای مختلف کشور در این رویداد حضور دارند و در دو رشته مینیفوتبال (ویژه پسران) و داژبال یا وسطی (ویژه دختران) با یکدیگر به رقابت میپردازند.
برگزاری این مسابقات در کنار ایجاد شور و نشاط و تقویت روحیه رقابت سالم در میان دانشآموزان، زمینهای برای ارتقای مهارتهای اجتماعی، کارگروهی، مسئولیتپذیری و تقویت فرهنگ مشارکت در میان نسل آینده فراهم میکند. میزبانی خراسان رضوی از این رویداد ملی، در راستای توجه به توسعه متوازن فعالیتهای تربیتبدنی و ورزشی و تحقق عدالت تربیتی و آموزشی در مناطق روستایی و عشایری کشور انجام شده است.
حادثه تلخ مدرسه شجره طیبه میناب، که در جریان جنگ تحمیلی صهیونی-آمریکایی رخ داد، ضربهای سنگین بر پیکره نظام آموزشی کشور وارد کرد. در آن حمله، شماری از دانشآموزان و معلمان این مدرسه به شهادت رسیدند و فضای آموزشی به طور کامل تخریب شد. این حادثه واکنشهای گستردهای در سطح ملی و بینالمللی به همراه داشت و بسیاری از نهادهای آموزشی و ورزشی، برنامههای خود را به نام و یاد این شهدا مزین کردند. مسابقات ورزشی عشایری و روستایی امسال نیز یکی از همین برنامههاست که تلاش دارد با نامآوری از این شهدا، پیام مقاومت و ایستادگی را در میان دانشآموزان زنده نگه دارد.
با وجود این، کارشناسان آموزشی معتقدند که برگزاری مسابقات ورزشی مقطعی، هرچند نمادین و ارزشمند است، اما نمیتواند جایگزین برنامهریزی بلندمدت برای توسعه زیرساختهای ورزشی در مناطق محروم شود. بر اساس گزارشهای پیشین، بسیاری از مدارس روستایی و عشایری حتی از حداقل امکانات ورزشی مانند زمین استاندارد و تجهیزات ایمن بیبهره هستند و معلمان تربیت بدنی در این مناطق با کمبود شدید نیروی انسانی و حقوق ناکافی مواجهاند.
زیر ذره بین فرهنگیان پرس
مزین کردن مسابقات ورزشی عشایری و روستایی به نام شهدای مدرسه میناب، اقدامی نمادین اما لازم برای زنده نگه داشتن یاد و خاطره قربانیان جنگ تحمیلی است. با این حال، نباید از این واقعیت غافل شد که مناطق عشایری و روستایی، حتی پیش از جنگ نیز با محرومیتهای جدی در حوزه ورزش دانشآموزی دستوپنجه نرم میکردند و جنگ اخیر، این شکاف را عمیقتر کرده است. تخریب مدارس و فضاهای ورزشی در مناطق جنگی، آوارگی دانشآموزان و خانوادههای آنها، و کمبود شدید امکانات آموزشی و ورزشی، واقعیتهایی تلخ هستند که با برگزاری چند روز مسابقه در مشهد، حل نمیشوند.
عدالت تربیتی که وزیر آموزش و پرورش بر آن تأکید دارد، تنها با برگزاری رویدادهای مقطعی محقق نمیشود؛ بلکه نیازمند تخصیص بودجههای ویژه برای بازسازی زیرساختهای تخریبشده، تأمین تجهیزات استاندارد، جذب و حمایت از معلمان ورزش در مناطق محروم، و طراحی برنامههای مستمر ورزشی در طول سال تحصیلی است. دانشآموزان عشایری و روستایی که امروز در مسابقات داژبال و مینیفوتبال شرکت میکنند، فردا به فضاهای ورزشی ایمن و مربیان توانمند نیاز دارند تا استعدادهایشان شکوفا شود. فرهنگیان و معلمان ورزش در خط مقدم این نبرد تربیتی قرار دارند و بدون حمایت جدی مادی و معنوی از آنها، شعار عدالت ورزشی، تنها بر روی کاغذ خواهد ماند و یاد شهدا نیز به فراموشی سپرده خواهد شد.
