به گزارش فرهنگیان پرس، سهمیه اعزام زائران ایرانی به حج تمتع در سال ۱۴۰۵ به شدت کاهش یافته و تمامی اعزام‌ها به صورت زمینی و از مسیر عراق انجام خواهد شد. این تصمیم که تحت تأثیر شرایط منطقه‌ای و محدودیت‌های پروازی اتخاذ شده، چالش‌های جدیدی را برای زائران و برنامه‌ریزی‌های دولتی ایجاد کرده است.
بنابر گزارش باشگاه خبرنگاران، اکبر رضایی، معاون حج و عمره، اعلام کرد: بر اساس اعلام وزارت حج و عمره عربستان، سهمیه ایران برای حج تمتع ۱۴۰۵ به ۳۰ هزار و ۶۷۲ نفر کاهش یافته و تمامی این زائران باید به صورت زمینی از طریق مرز عرعر عراق به مدینه منوره سفر کنند. وی افزود: این تغییر مسیر به دلیل محدودیت‌های پروازی اعمال شده و بازگشت نیز به صورت زمینی خواهد بود.
او با اشاره به جزئیات سفر زمینی توضیح داد: زائران از شهرهای خود به سمت مرز زمینی عرعر حرکت کرده و پس از ورود به عربستان، به مدینه منوره منتقل می‌شوند. در مسیر بازگشت نیز برنامه‌ای برای توقف یک‌شبه در کربلا یا نجف جهت زیارت عتبات مقدسه پیش‌بینی شده است. رضایی در خصوص مدت اقامت گفت: به منظور بهره‌مندی بیشتر از فضای معنوی، مدت اقامت در مدینه منوره به ۶ شب و ۷ روز افزایش یافته است. همچنین با توجه به کاهش تعداد زائران، از هتل‌های با کیفیت بالاتر در مکه مکرمه استفاده خواهد شد.
معاون حج و عمره بر ضرورت احراز استطاعت جسمانی زائران تأکید کرد و گفت: احراز توانایی جسمانی متقاضیان، با در نظر گرفتن شرایط سفر زمینی رفت و برگشت، توسط مرکز پزشکی حج و زیارت انجام می‌شود. این ارزیابی به دلیل طولانی‌تر و پرچالش‌تر بودن مسیر زمینی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این تغییرات در حالی رخ می‌دهد که بسیاری از زائران سال‌های گذشته از طریق هوایی و در زمان کوتاه‌تر به حج مشرف می‌شدند.
زیر ذره‌بین فرهنگیان پرس
این تغییرات در برنامه‌ریزی حج ۱۴۰۵، تنها یک تصمیم اداری نیست، بلکه بازتابی از تنش‌های منطقه‌ای و محدودیت‌های بین‌المللی پیش روی ایران است. کاهش شدید سهمیه و اجبار به سفر زمینی، نه تنها هزینه‌های مالی و زمانی زائران — که بسیاری از آنان معلمان، کارمندان و اقشار متوسط هستند — را به شدت افزایش می‌دهد، بلکه سلامت و امنیت آنان را در مسیرهای طولانی و گاه ناامن زیر سؤال می‌برد. افزایش مدت اقامت در مدینه و بهبود کیفیت هتل‌های مکه، هرچند مثبت است، اما نمی‌تواند توجیه‌گر دشواری‌های سفر زمینی باشد. این شرایط بار دیگر نشان می‌دهد که چگونه مناسبات سیاسی و بین‌المللی می‌تواند بر مقدس‌ترین عبادت‌های فردی تأثیر بگذارد و هزینه‌های آن را به دوش مردم بگذارد. جامعه فرهنگیان و معلمان به عنوان قشری که برنامه‌ریزی مالی و زمانی دقیقی برای چنین سفرهایی دارند، بیش از دیگران تحت تأثیر این تغییرات ناگهانی قرار خواهند گرفت.
